Ռոբերտ ՄԵԼՔՈՆՅԱՆ. Եթե Ռուսաստանը հիմա էլ չսթափվի, հետո շատ ուշ է լինելու

Ղրիմը պատմականորեն Ռուսաստանինն է, այն նվաճվել է բազմակի կռիվներով, ռուս զինվորների արյան գնով: Այն ռուսական տարածք է և Խրուշչովի թեթև ձեռքով նվիրվեց իր հայրենակիցներին` ուկրաինացիներին: Հիմա Ռուսատանը, Ղրիմի ռուսները պայքարում են իրենց իրավունքների, իրենց անկախության համար: Ռուսաստանը, բնականաբար, ողջունում և հրճվանքով ընդունում է Ղրիմի այդ որոշումը: Եվ դա բնական է: Նրանք հիշում են պատմական արդարության վերականգնումը, պատմական տարածքները, ինքնորոշման իրավունքը, թքելով տարածքային ամբողջականության սկզբունքի, արևմտյան երկրների կարծիքի վրա:
Հիմա հարց եմ տալիս մեր բարեկամներին` ռուսներին, նրանց իշխանություններին՝ այդ դեպքում ինչո՞ւ չեք ճանաչում հայկական պատմական Արցախի` Լեռնային Ղարաբաղի անկախությունը: Չէ՞ որ դա նույնպես պատմականորեն մերն է` հայերինս:
Դուք ձեր տղամարդկային խոսքը չասելով, ձեզ նվիրված, շատ քիչ մնացած բարեկամներին անշահախնդիր չօգնելով, նրանց նվիրվածությունը չգնահատելով, հայտնվեցիք ձեր տարածքները, ձեր ուժը, ձեր հզորությունը կորցնելու իրական վտանգի առաջ:
Եթե Ռուսաստանը հիմա էլ չսթափվի, հետո շատ ուշ կլինի: Գուցե ժամանա՞կն է, որպեսզի Ռուսաստանը, որպես ԵԱՀԿ Մինսկի խմբի անդամ երկիր, վերջնականապես ասի իր տղամարկային խոսքը՝ ի պաշտպանություն Հայաստանի: Այլապես նա կկորցնի նաև եղածը, կկորցնի մնացած հատուկենտ բարեկամներին, վերջնականապես կկորցնի հավատն իր հանդեպ:
Եթե արդեն չի կորցրել կամ կորցնելու ընթացքի մեջ չէ:

Մեկնաբանություններ