Հին աշխարհի ոսկին՝ մեր սեղանին

Հնէաբանները Հին Եգիպտոսի դամբարաններում հայտնաբերել են հազարավոր տարիների հնություն ունեցող մեղր՝ դեռևս ամբողջովին ուտելի։ Կավե ամանների մեջ պահված այս ոսկեգույն պաշարները դիմացել են ժամանակի փորձությանը՝ առանց փչանալու։

Մեղրի երկարաժամկետ պահման գաղտնիքը նրա յուրահատուկ քիմիայում է․ այն քիչ ջուր է պարունակում, բարձր թթվայնություն ունի և բնական միացություններ, որոնք պաշտպանում են բակտերիաներից ու սնկերից։ Այդ պատճառով մեղրը միակ հայտնի սնունդն է, որը երբեք չի փչանում։

Եգիպտացիները մեղրը գնահատում էին ոչ միայն որպես քաղցրացուցիչ, այլև որպես դեղամիջոց ու աստվածներին ընծա։

Նրանք այն դասավորում էին հետմահու կյանքի համար նախատեսված գանձերի կողքին՝ ի նշան արժեքի և մեծարանքի։

Այսօր մենք գիտենք, որ դա ավելի քան խորհրդանշական էր․ նրանք գտել էին բնության ամենադիմացկուն պահպանումներից մեկը։

Մինչ շատ սնունդ ժամանակի ընթացքում փչանում է, մեղրը մնում է անփոփոխ՝ համբերատար սպասելով իր ամանի մեջ։ Այն, ինչ վայելում էին փարավոնների ժամանակներում, կարելի է վայելել նաև այսօր՝ դարձնելով մեղրը եզակի կապ հին աշխարհի և մեր խոհանոցների միջև։

ՈՒ եթե խոսքը մեղրի մասին է, ապա մեր հայկական մեղրը առանձնահատուկ է՝ լեռների ու ծաղիկների բույրով, առողջությամբ ու սերով լցված։

Մեղրը պարզապես ուտելիք չէ, այն կապ է անցյալից դեպի ներկա։

Մարի ԳՐԳՈՋԱՅԱՆ

Մեկնաբանություններ