Հասկացա

Հասկացա վերջապես, որ մեր օրերում ևս այս ստահակ գերագույնի գոյությունը և գործունեությունը մեզ համար նույն Հուդայի համբույրն է։ Ախր ինչու՞ ենք ազգովի խփնվել դրա վրա։

Գրողը տանի։

Համ գիտենք, որ Հուդա է, բայց համբույրն առնում ենք և մատնվում խաչելության։

***

Ձյունաձիր Լյառն է հավատքիս վկան

և առհավիտչյաս՝ դարերի տոթում,

անեղծ բարձունքում տկարներ չկան,

սեգ աստվածներն են հպարտ որոտում:

Անդ Հայկն է արի, Վահագնը խարտյաշ,

Աստղիկն է և՛ քույր, և՛ սեր կաթոգին,

ահեղ Արե՜գն է փայլում հրաբաշ,

կարծր շիկնել է Արայի ոգին:

Արդա՜ր են դատել՝ պարզ ու խստասիրտ,

Հուդայի համբույր նրանք չեն առել,

իրենց չեն մատնել դաժան կեղեքման

և մեզ... անհեթեթ բախտով չեն վառել:

Աշոտ ՄԻՐԶՈՅԱՆ

Հ.Գ.

«Հայկական աբսուրդներ» շարքից, 16.10.1998 թվ.

Մեկնաբանություններ