Երևա՛նն է խոսում…

ՎԵՐԱ ՀԱԿՈԲՅԱՆ․

12.04.1928, Փարաքար - 24.07.2017, Երևան

Հաղորդավար, ասմունքող,

ՀԽՍՀ վաստակավոր արտիստուհի,

«Հայրենիքին մատուցած ծառայությունների համար»

1-ին աստիճանի մեդալակիր…

Մա՛րդ:

Անհատականությո՛ւն:

Մարդկայնության ու արհեստավարժության անբավ շտեմարան. սովորի՜ր ու սովորիր՝ եթե խելամտություն ունես և բարեպատեհությունից օգտվել գիտես:

Երևանի թատերական ինստիտուտում Արմեն Գուլակյանի արվեստանոցն էր ավարտել, բեմական խոսք էր ուսումնասիրել-սովորել Հրաչուհի Ջինանյանից ու Հայկուհի Գարագաշից, դերասանուհի դառնալու երազանք ուներ, բայց ինստիտուտն ավարտելուց հետո Հեռուստառադիոպետկոմ եկավ ու մինչև կյանքի վերջն անմնացորդ ծառայեց եթերին՝ թե՛ Հայրենիքի, թե՛ աշխարհասփյուռ հայության մեջ մայրենիի ունկնդրման բերկրանքը սփռելով։

Բախտավոր ենք ու երջանիկ, որ տասը տարուց ավելի, միասին ենք աշխատել՝ նույն ստուդիայում, նույն միկրոֆոնների առաջ, ունկնդիրների արդեն նոր սերունդների համար՝ Հայաստանում և աշխարհասփյուռ հայության օջախներում մայրենին հնչեցնելով:

Չեմ մոռանում:

Պայծա՛ռ եմ հիշում:

Շնորհակալությա՜մբ եմ հիշում:

ՈՒ, հաստատ, ո՛չ միայն ես :

Կարեն ՎԱՐԴԱՆՅԱՆ

Մեկնաբանություններ