ՈՒկրաինական դասեր

Մոլորություն է կարծել, թե ռուս- ուկրաինական պատերազմը կարող է ամրապնդել Ուկրաինայի անկախությունը կամ մեծացնել նրա սուբեկտայնությունը:

Հնարավոր չէ դիմակայել միջուկային պետությանը՝ առանց կախվածության մեջ հայտնվելու ուժային այլ կենտրոններից, որոնք քեզ աջակցելու են:

Ու սրա հետևանքով՝ Ուկրաինան կանգնեց պետականության կոլապսի առաջ:

Այսօր այդ երկրից բոլորն ինչ-որ բան են ուզում. Ռուսաստանն ուզում է տարածքներ, ԱՄՆ-ը՝ բնական ռեսուրսների նկատմամբ վերահսկողություն, Եվրոպայի լիբերալ շահախմբերը՝ պատերազմի շարունակում մինչև «վերջին ուկրաինացին»:

Եթե սա է ինքնիշխան Ուկրաինան, ապա միայն անուղղելի ռուսաֆոբների հիվանդ ուղեղներում:

Սուրեն ՍՈՒՐԵՆՅԱՆՑ

Հեղինակի նյութեր

• Ալիևի «ռեալպոլիտիկն» ընդդեմ Փաշինյանի «իրավական» կարգավորման
• Աշխարհիկ պետության վախճանը. Փաշինյանի «պետական» աղանդը
• Վենեսուելայից մինչև Իրան․ կեղծ զուգահեռ
• Սահմանադրության դեմ ստորագրություն. Փաշինյանի նոր հանցագործությունը
• Նոր տարին՝ նոր ապօրինություններով
• «Հաստատված խաղաղությու՞ն», թե՞ ձևակերպված փակուղի
• Իշխանության «կլորիկ» անզգայությունը
• Եկեղեցին՝ որպես սադրանքի թիրախ. հերթական կարմիր գծի հատումը
• Պերմանենտ կապիտուլյացիայի մոդել
• Պերմանենտ զիջումների ճանապարհ
• Լուռ սակարկություն՝ Սյունիքի ճանապարհի շուրջ
• ԱԱԾ-ն՝ քաղաքական խաղերում. վտանգավոր վիճակ պետության համար
• Իշխանությունը մտել է բարձր ռիսկի փուլ
• Ինչ է իրականում նշանակում Էրդողանի հայտարարությունը Հայաստանի համար
• TRIPP․ երաշխիքների անվան տակ՝ սուվերենության սահմանափակում
• Երբ ձախողված վարչապետը որոշում է Եկեղեցու «կանոնները»
• ԵՄ-Փաշինյան «գործարք». մոլդովական սցենարը Հայաստանում
• Խոսքի համար՝ բանտ, բռնության համար՝ ազատություն
• ԵՄ-ԵԱՏՄ «երկընտրանքը» և իշխանության վտանգավոր մանևրը
• Փաշինյանի ներխուժումը Եկեղեցի

Մեկնաբանություններ