Եթե Հայաստանը արտաքին քաղաքականության դիվերսիֆիկացման շրջանակում որոշի վերանայել Ռուսաստանի հետ հարաբերությունների դաշնակցային կարգավիճակը, ապա ստիպված կլինի հրաժարվել նաև Մոսկվայի կողմից տրամադրվող արտոնություններից` հայտարարել է ՌԴ ԱԳՆ ներկայացուցիչ Միխայիլ Կալուգինը։ «Դատելով այլ երկրների փորձից՝ արևմտյան քաղաքական տեխնոլոգները ավելի լավ բան չեն մտածի, քան՝ դա անվանել անկախության գին, որը Հայաստանը պետք է վճարի»,- ասել է դիվանագետը։               
 

Ինչպես հայագետ Հովսեփ Օրբելին փրկեց Էրմիտաժի անգին գանձերը

Ինչպես հայագետ Հովսեփ Օրբելին փրկեց Էրմիտաժի անգին գանձերը
04.10.2026 | 11:27

Հովսեփ Օրբելին իրավամբ համարվում է Էրմիտաժի փրկիչը, քանի որ նրա անձնվեր գործունեության, կազմակերպչական տաղանդի և արիության շնորհիվ Հայրենական մեծ պատերազմի և Լենինգրադի պաշարման ծանրագույն տարիներին փրկվեցին թանգարանի անգին գանձերը։
1. Համաշխարհային գլուխգործոցների տարհանումը
• Նախապատրաստությունն ու արագությունը․ 1941 թվականի հունիսին՝ պատերազմի սկսվելուց անմիջապես հետո, Օրբելու ղեկավարությամբ Էրմիտաժի աշխատակիցները, արվեստագետներն ու կամավորները ցերեկ ու գիշեր աշխատում էին՝ փաթեթավորելով հարյուր հազարավոր ցուցանմուշներ։
• Գնացքների առաքումը․ ռազմաճակատի մոտենալու պայմաններում Օրբելուն հաջողվեց կազմակերպել Էրմիտաժի հավաքածուի հիմնական մասի (ավելի քան 1.2 միլիոն ցուցանմուշ) տարհանումը Լենինգրադից դեպի Ուրալ (Եկատերինբուրգ)։ Առաջին երկու էշելոնները թանգարանային գանձերով հասան տեղ, իսկ երրորդ էշելոնի ճանապարհն արդեն փակվեց պաշարման պատճառով։
2. Պաշարված Էրմիտաժի պահպանումը
• Կյանքը ռմբակոծությունների տակ․ Օրբելին մնաց պաշարված Լենինգրադում և ղեկավարում էր թանգարանը հենց Էրմիտաժի նկուղներից։ Նա կազմակերպեց մնացած ցուցանմուշների, շենքային համալիրի և դեռևս չտարհանված արժեքների պաշտպանությունը ռմբակոծություններից, ցրտից և հրդեհներից։
• Գիտական ու մշակութային կյանքի պահպանումը․ նույնիսկ սովի և ցրտի պայմաններում Օրբելին Էրմիտաժում կազմակերպում էր գիտական նստաշրջաններ, դասախոսություններ և հոբելյանական միջոցառումներ (օրինակ՝ Նիզամի Գանջևիի և Ալիշեր Նավոիի հոբելյանները), ինչը բարոյական հսկայական աջակցություն էր պաշարված քաղաքի մտավորականությանը։
3. Վերադարձն ու վերականգնումը
• Հավաքածուների վերադարձը․ պատերազմի ավարտից հետո՝ 1945 թվականին, Օրբելու անմիջական ղեկավարությամբ Ուրալից Լենինգրադ վերադարձվեցին բոլոր պահպանված ցուցանմուշները, և Էրմիտաժը կարճ ժամկետում կրկին բացեց իր դռներն այցելուների առջև։
4. Ելույթը Նյուրնբերգյան դատավարությունում (1946 թ.)
• Օրբելին հանդես եկավ Նյուրնբերգի միջազգային ռազմական տրիբունալում՝ որպես մեղադրանքի կողմի վկա։ Նա անառարկելի փաստերով ներկայացրեց ֆաշիստական Գերմանիայի կողմից Էրմիտաժի և Լենինգրադի պատմամշակութային կոթողների դիտավորյալ հրետակոծման ու ավերման փաստերը։
• Երբ պաշտպանվող կողմի փաստաբանը փորձեց կասկածի տակ դնել Օրբելու՝ հրետանային հարցերում փորձագետ լինելը, նա տվեց իր հայտնի պատասխանը. «Ես երբեք հրետանավոր չեմ եղել, որպեսզի ռազմական հարցերում մասնագետ լինեմ, բայց քանի որ Էրմիտաժի վրա ընկել է շուրջ 30 ռումբ և հարյուրավոր արկեր, ես բավականաչափ փորձառություն եմ ձեռք բերել՝ հասկանալու համար, որ դրանք պատահական չէին ընկնում, այլ նպատակադրված հարվածներ էին»։
Հովսեփ Օրբելու այս հերոսական գործունեությունը համաշխարհային թանգարանագիտության պատմության մեջ մնաց որպես մշակութային ժառանգության փրկության փայլուն օրինակ։

Հրայր ԿԱՄԵՆԴԱՏՅԱՆ
Դիտվել է՝ 1369

Մեկնաբանություններ