Տևական դադարից հետո Եղիշե Չարենցի անվան գրականության և արվեստի թանգարանում (ԳԱԹ) վերաբացվել է սփյուռքահայ արվեստագետ, հավաքորդ, Երևանի պատվավոր քաղաքացի, լուսահոգի Մարկոս Գրիգորյանի բազմաբնույթ, շքեղ հավաքածուն ներկայացնող «Միջին Արևելքի արվեստ» հիմնական ցուցադրությունը:
Տունը գյուղի ծայրին էր, գյուղը՝ աշխարհի։ Տան մուտքը պահակում էր մեծ ժանգաթաթախ կողպեքը։ Երբվանի՞ց էին նրան վստահել այդ գործը, հազիվ թե որևէ մեկը կարողանար մտաբերել։
Վերջին շրջանում զարմանալի է տեսնել «Ժողովրդական ճարտարապետ Ռաֆայել Իսրայելյան» հասարակական կազմակերպության հայտարարությունը «Զվարթնոցի արծիվ» քանդակի հետ կապված, որով փորձ է արվում կասկածի տակ դնել Երվանդ Քոչարի համահեղինակությունը:
Երբեք չեմ հավատացել գրականության ժանրային բաժանումներին: Ինչ ժանրում էլ լինի, բովանդակությունն է կարևորը: Հեմինգուեյը մի նախադասությամբ վեպ էր գրում՝ «Վաճառվում են բոլորովին չհագած մանկական կոշիկներ»:
Հայաստանի պետական երիտասարդական նվագախմբի երաժիշտները պարբերաբար գործուղվում են աշխարհում մեծ համբավ ունեցող նվագախմբեր՝ առաջնակարգ այդ կոլեկտիվներում վերապատրաստվելու համար։
Համո Սահյանի որդին` Նաիրի Սահյանը, որոշել էր վաճառել հոր անտիպ արխիվը՝ ստացված գումարով Լոր գյուղում գրողի թանգարան բացելու, Երևանում հուշարձան կանգնեցնելու համար, թեպետ վստահ էլ չէր, որ ձեռագրերի համար այդքան գումար կտան:
Հայկական բալետային արվեստի երախտավոր, ՀՀ ժողովրդական արտիստ, Ա. Սպենդիարյանի անվան օպերայի և բալետի ազգային ակադեմիական թատրոնի գլխավոր բալետմայստեր Վիլեն Գալստյանի համար 2016 թվականը հոբելյանական է:
Սունդուկյանցիների վերջին մոհիկաններից էր հանրապետության վաստակավոր արտիստ Գևորգ Չեփչյանը։ Մոտ 60 տարի ծառայեց թատրոնին, բայց այդպես էլ չարժանացավ ժողովրդականի կոչմանը։
Թուրքական ուղղությամբ լիակատար փակուղի է: Ցեղասպանության ճանաչումից, Արարատից ու Պատմական Հայաստանից Նիկոլի հրաժարվելը թուրքերի համար ունի ԶՐՈ արժեք, քանզի Պատմական Հայաստանն ու Արարատը, նույնիսկ Ցեղասպանության ճանաչումը Թուրքիայի համար մեծ խնդիրներ չեն հանդիսացել, առավել ևս, հիմա...