«Դուխով» ստրուկները

Նայեցի ԱԺ հանձնաժողովում Էդգար Ղազարյանի խոսքից այն հատվածը, որտեղ նա ասում է, որ 2018թ․ Հայաստանում տեղի է ունեցել ադրբեջանա-թուրքական հեղափոխություն։ Այս խոսքին հետևեցին զանազան, միմյանցից դեմքով չտարբերվող, իրենց ստրակատիրոջ պես մորուքակիր ՔՊ-ականների հարձակումները. Է՛լ լեզուդ կկտրեմ, է՛լ մեր ժողովուրդը և այլն, և այլն։

Հարցեր՝ այդ «դուխով» ՔՊ-ականներին.

-Շուշին դժբախտ, դժգույն, ադրբեջանական քաղա՞ք է, Էյվազլի և ա՞յլն։

Սա եթե թուրք-ադրբեջանական հեղափոխության հետ կապ չունի, ապա պարտավոր էիք կտրել այս խոսքերն ասողի լեզուն։

-Այդքան «դուխով» ե՞ք, որ հակադրվում եք ձեր ստրկատիրոջը, որը, իր խոսքով, չի վիրավորվում, երբ իրեն թուրք են անվանում, ապացուցելով ևս մեկ անգամ 2018թ․«հեղափոխության» թուրք-ադրբեջանական արմատները։ Դե՛ կտրեք լեզուն, քանի դեռ ինքը չի կտրել ձե՛ր՝ իր ստրուկների լեզուները։

Իսկ Վիգեն Խաչատրյանը լռում էր ու մտածում․«Մեկ էլ տեսար իրավիճակ փոխվեց, բա չհարմարվե՞մ»։

Ավետիք Իշխանյան

Մեկնաբանություններ