Ներկայիս «ազատ» կոչեցյալ անազատ կյանքը ձեռնտու է փոքրաթիվ սրիկաներին ու բնավ ձեռնտու չէ ժողովրդին

Ռադիկալ ու ազատատենչ հայրենասերները պետք է իրենց մեջ ուժ գտնեն և օբյեկտիվորեն համեմատեն հասարակ հայ մարդու վիճակը Խորհրդային Հայաստանի «ստրկական» պայմաններում և ներկա «ազատության» պայմաններում:

Բայց այդ ընթացքում պետք չի մոռանալ, որ ամենամեծ անազատությունը կյանքից զրկվելն է, և դրանից հետո էլ գալիս են ավելի պակաս կարևոր բաները, ինչպիսիք են պատիվն ու նամուսը, աշխատելու ու արարելու հնարավորությունը, կյանքի որակը և այլն:

Ով որ նշված լավ բաներից ավելի շատ է զրկված, նա ավելի անազատ է և ապրում է դրան համապատասխան անազատ կյանքով:

Պետք չի մոռանալ նաև, որ ներկայիս «ազատ» կոչեցյալ անազատ կյանքը ձեռնտու է փոքրաթիվ սրիկաներին ու ցինիկներին ու բոլորովին ձեռնտու չէ պատեպատ զարնվող ժողովրդին:

Զոմբիների ամբոխն էլ մեղավոր չէ դրանում, նրան առաջնորդող ու կյանքի ճիշտ ճանապարհը ցույց տվող չկա:

Եթե մի տեղ իսկական էլիտա չի լինում, կամաց-կամաց նրա խորքային իմաստն էլ է մոռացության մատնվում:

Պավել Բարսեղյան

Մեկնաբանություններ