Про Таню

ՈՒրեմն, դատավարական կողմերը պարտավորություն ունեն միմյանց ծանոթացնել դատարանին ներկայացվող բոլոր փաստաթղթերին: Օրինակ` մինչև Երևանի քաղաքապետարանի դեմ հայցադիմումը դատարան հանձնելը, քաղաքացին պետք է հայցադիմումի օրինակը քաղաքապետարան ուղարկի:

Այդ սկզբունքը գործում է ամենուր` Լիմպոպոյից մինչև Սիկտիվկար:

Այժմ, ըստ էության:

Քաղաքացին Հայաստանում Գերմանիայի դեսպանության դեմ Բեռլինի վարչական դատարան հայցադիմում է ներկայացրել, հետևաբար, հայցադիմումի օրինակն ուղարկել է պատասխանողին` դեսպանությանը:

Ի՞նչ գործողություններ պետք է կատարի պատասխանողը: Վերջինս որևէ գործողություն կատարելու պարտավորություն չունի, առավելագույնը` պետք է ի գիտություն ընդունի և սպասի դատավարության մեկնարկին:

Հայաստանում Գերմանիայի դեսպանության աշխատակից Tanja-ն (այսուհետ` Таня) այդպիսի կարծիքի չէ: Таня-ն կարծում է, որ հայցադիմումը ... հարցում է (՞), իսկ հարցումները պետք է (՞՞՞) գրվեն հատուկ ձևաթղթի վրա: Բացի դրանից` Таня-ն կատեգորիկ կերպով զգուշացնում է, որ «հարցը» (իրականում` հայցադիմումը) «ՉԻ ուղարկվի համապատասխան բաժին և կմնա ԱՆՊԱՏԱՍԽԱՆ»:

Տո´ այ Таня, տո´ այ համապատասխան ու անպատասխան: Այստեղ են ասել` ջհանդամն ուղարկես: Դու ավելի լավ է կրթվի: Եթե Գերմանիայում չես կարողացել, գոնե Հայաստանում կրթվի, օրինակ` գնա «Կրթությունը նորաձև է» նախաձեռնության ակցիաներին մասնակցիր: Լրիվ անվճար է: Ճիշտ է ոչինչ չես սովորի, зато անվճար Հայաստանով մեկ կճանապարհորդես, անվճար Փաշինյան Նիկոլին կտեսնես:

Իսկ, եթե լուրջ, ապա լավ կլիներ, որ Таня-ին իմ փոխարեն խորհուրդներ տային վերջինիս ղեկավարները` Friedrich Merz-ը, Johann Wadephul-ը և Auswärtiges Amt-ն:

Эх, Таня…

Կարեն ՀԵՔԻՄՅԱՆ

Մեկնաբանություններ