Գյումրու ռուսական ռազմաբազան վաղն էլ չի լինի Հայաստանում, եթե Երևանը շահագրգռված չէ դրա ներկայությամբ՝ Բիշքեկում լրագրողների հետ զրույցում հայտարարել է Ռուսաստանի նախագահ Վլադիմիր Պուտինը։ «Բայց արդյո՞ք Հայաստանը պատրաստ է դրան։ Խնդրեմ, մենք ոչ ոքի ոչինչ չենք պարտադրելու։ Իսկ եթե հայ ժողովուրդը ցանկանում է, որ նրանց կողքին ռուսական ռազմական որևէ թև լինի, ապա մենք կմնանք, կաշխատենք ու կհամագործակցենք»,- հավելել է Պուտինը։               
 

Երնեկ տղաներին, որ իրենց հողում մնացին

Երնեկ տղաներին, որ իրենց հողում մնացին
23.09.2025 | 12:31

Հինգ տարի չէի կարողանում Նարեկ սարկավագին ՖԲ ընկերներիս ցանկից հանել։ Ընդհանրապես զոհվածների էջերը դժվարությամբ եմ հեռացնում։

Այսօր համարձակվեցի։

Մի լավ լացեցի ու ցանկս էլի քչացավ։

Օր չկա, որ ես տղաներից որևիցե մեկին չհիշեմ։ Բայց ես իրենց բոլորին կյանքի դրվագներով եմ հիշում։

2020 թվականի նոյեմբերի 9-ից հետո մեջս մի բան է փոխվել․ հերքում եմ նրանց մահը։

ՈՒ օր չկա, որ նրանցից որևիցե մեկի հետ չխոսեմ։

Բայց հենց գալիս է, իրենց զոհվելու օրը․․․ ինձ չեմ ներում։ Մի բան գտնում եմ, որ չեմ արել նրանց կյանքերը փրկելու, մեր հողը չհանձնելու համար։ Չնայած... նույնիսկ շրջափակված Արցախ մի քանի անգամ գնացի, որոշ դեպքերում Կարմիր խաչի օգնությամբ հազվադեպ դեղեր կարողացա փոխանցել։

Է՜հ...

Այսօր էլ մի մարդու նախատել էի, որ նիկոլի ձեռք են սեղմում... ինձ վիրավորեց, ասաց բաներ, որ կապ չունեն հետս։ Բայց գիտակցում եմ, որ նման մարդիկ շատ են։ Նեղվելուս պահին Նարեկի նկարը եկավ առաջս ու ես էդ վիրավորող մարդուն ներեցի։ Հիշեցի, երբ նոր-նոր Նարեկը պետք է ամուսնանար, այն ժամանակ իր ապագա կնոջն էի տեսել պատահական մի հոգևորականի հետ հանդիպմանը ... ու հետո Արցախը հիշեցի, Նարեկի քարոզչա-դաստիարակչական խոսքերը, զինվորների հետ հանդիպումները, նրա զոհվելը։

Կարոտս էլի խեղդեց, սկսեցի լացել ու ինքս ինձ տրտնջալ. որ հիմա Հայաստանում մարդիկ էն չեն, ինչ Արցախում։ Մարդկություն կար․․․

Երնեկ տղաներին, որ իրենց հողում մնացին։

Աստված միշտ լուսավոր պահի նրանց հոգիները, իսկ մենք չուրանանք զոհվածներին։

Նարինե ԿԻՐԱԿՈՍՅԱՆ

Դիտվել է՝ 6323

Մեկնաբանություններ