Գյումրու ռուսական ռազմաբազան վաղն էլ չի լինի Հայաստանում, եթե Երևանը շահագրգռված չէ դրա ներկայությամբ՝ Բիշքեկում լրագրողների հետ զրույցում հայտարարել է Ռուսաստանի նախագահ Վլադիմիր Պուտինը։ «Բայց արդյո՞ք Հայաստանը պատրաստ է դրան։ Խնդրեմ, մենք ոչ ոքի ոչինչ չենք պարտադրելու։ Իսկ եթե հայ ժողովուրդը ցանկանում է, որ նրանց կողքին ռուսական ռազմական որևէ թև լինի, ապա մենք կմնանք, կաշխատենք ու կհամագործակցենք»,- հավելել է Պուտինը։               
 

Արման ՄԵԼԻՔՅԱՆ. Այդ բացասական միտումը չեզոքացնելու արդյունավետ քաղաքական գործիք է անհրաժեշտ

Արման ՄԵԼԻՔՅԱՆ. Այդ բացասական միտումը չեզոքացնելու արդյունավետ քաղաքական գործիք է անհրաժեշտ
03.10.2014 | 17:41

Հայաստանի իշխող կուսակցության ներկայացուցիչները սկսել են տրտնջալ Արցախի հարցում ԵԽԽՎ-ի որդեգրած պահվածքի կապակցությամբ: Տրտունջը, մասնավորապես, պայմանավորված է այն հանգամանքով, որ ԵԽԽՎ-ն որոշել է զեկույց պատրաստել Արցախի և «ադրբեջանական մնացյալ օկուպացված տարածքների» վերաբերյալ: Հայաստանյան խրհրդարանականներն, անշուշտ, անմիջականորեն պատասխանատու չեն ՀՀ պաշտոնական արտաքին քաղաքականության բացերի համար, սակայն կարող են գոնե հաշիվ պահանջել այդ քաղաքականության մշակման և իրականացման համար պատասխանատու պաշտոնյաներից այն մասին, թե ինչու, ունենալով ագրեսիայի մեղադրանքը չեզոքացնող անվիճելի փաստարկներ, Հայաստանը համառորեն հրաժարվում է դրանք պաշտոնապես ներկայացնել միջազգային հանրությանը: Համաձայնելով մոռացության մատնել, խեղաթյուրել ադրբեջանահայ փախստականների հիմնախնդիրը Հայաստանն ինքն իրեն անպաշտպան թիրախ է դարձնում, որին ամեն անցող-դարձող կարող է ինչ պիտակ ասես կպցնել: Նաև պետք է հաշվի առնել, որ հետայսու Ղրիմի՝ Ռուսաստանին վերամիավորելու պատմությունն Արևմուտքում մշտապես մեր դեմ է աշխատելու և այդ բացասական միտումը չեզոքացնելու արդյունավետ քաղաքական գործիք է անհրաժեշտ:
Հայաստանի իշխող կուսակցության ներկայացուցիչները սկսել են տրտնջալ Արցախի հարցում ԵԽԽՎ-ի որդեգրած պահվածքի կապակցությամբ: Տրտունջը, մասնավորապես, պայմանավորված է այն հանգամանքով, որ ԵԽԽՎ-ն որոշել է զեկույց պատրաստել Արցախի և «ադրբեջանական մնացյալ օկուպացված տարածքների» վերաբերյալ: Հայաստանյան խրհրդարանականներն, անշուշտ, անմիջականորեն պատասխանատու չեն ՀՀ պաշտոնական արտաքին քաղաքականության բացերի համար, սակայն կարող են գոնե հաշիվ պահանջել այդ քաղաքականության մշակման և իրականացման համար պատասխանատու պաշտոնյաներից այն մասին, թե ինչու, ունենալով ագրեսիայի մեղադրանքը չեզոքացնող անվիճելի փաստարկներ, Հայաստանը համառորեն հրաժարվում է դրանք պաշտոնապես ներկայացնել միջազգային հանրությանը: Համաձայնելով մոռացության մատնել, խեղաթյուրել ադրբեջանահայ փախստականների հիմնախնդիրը Հայաստանն ինքն իրեն անպաշտպան թիրախ է դարձնում, որին ամեն անցող-դարձող կարող է ինչ պիտակ ասես կպցնել: Նաև պետք է հաշվի առնել, որ հետայսու Ղրիմի՝ Ռուսաստանին վերամիավորելու պատմությունն Արևմուտքում մշտապես մեր դեմ է աշխատելու և այդ բացասական միտումը չեզոքացնելու արդյունավետ քաղաքական գործիք է անհրաժեշտ:

Դիտվել է՝ 3859

Մեկնաբանություններ