Մկրտիչ արքեպիսկոպոս Խրիմյանը՝ թուրքական իշխանությունից հալածված, Պոլսո պատրիարքությունից ստիպված հրաժարված, բայց Հայրիկ պատվանուն վաստակած, այդուհանդերձ, 1878 թ․ ընտրվում է Բեռլինի վեհաժողովի հայկական պատվիրակության ղեկավար։
Բեռլին մեկնելուց առաջ, նա այցելում է Իտալիա, Ֆրանսիա, Անգլիա և ներկայացնում հայոց նկատմամբ թուրքական բռնաճնշումները և բարեփոխումների անհրաժեշտությունը։
Լոնդոնում լորդ Քարնարվոնը (Lord Carnorvon), որ հիմնել էր Անգլա-Հայկական միությունը (Anglo-Armenian Association), ի պատիվ Արևելքի Մոգի կամ Իմաստունի (The wise man of the East), ինչպես Հայրիկին անվանում էր անգլիական մամուլը, կազմակերպում է հանդիսավոր ճաշկերույթ։ Հրավիրվում են լորդեր և մի շարք ազնվական տիկնայք՝ ըստ սովորության decolté-ներով․․․
Երբ Խրիմյանը ներս է մտնում և դեմառդեմ հանդիպում այդ տիկնանց, իրեն հատուկ հեգնանքով ասում է ուղեկցորդին․ «Սխալ տեղ եկած չ՛ըլլանք, կանանց բաղնիքի մը մե՞ջ կը գտնուինք արդեօք»։
Խաչատուր Դադայան