Հանրայինի ընտրած նախընտրական բանավեճերի ֆորմատը չծառայեց իր նպատակին

Մասնակիցները բավարար ժամանակ չունեին ո՛չ իրենց ծրագրերը հանգամանորեն ներկայացնելու, ո՛չ հնչեցված մեղադրանքներին լիարժեք արձագանքելու, ո՛չ էլ մրցակիցներին հասցեական ու բովանդակային հարցեր ուղղելու համար։ Արդյունքում ստացվեց ոչ թե ծրագրերի և հռետորական արվեստի մրցակցություն, այլ կարճ հայտարարությունների և փոխադարձ մեղադրանքների շարք, որտեղ շարքային ընտրողը չէր կարող լիարժեք պատկերացում կազմել քաղաքական ուժերի մասին։

Շատ ավելի արդյունավետ կլիներ կա՛մ թեկնածուների միջև տետ-ա-տետ բանավեճերի կազմակերպումը, կա՛մ առավել փոքր կազմով բանավեճերը, որտեղ իշխանության ներկայացուցչի հետ կմասնակցեին 4-5 այլ թեկնածուներ։ Նման պայմաններում հնարավոր կլիներ իրական, բովանդակալից քննարկում, փոխադարձ հարցադրումներ և հիմնավորված հակադարձումներ։ Փոխարենը ներկայիս ֆորմատը խոսքի լայն հնարավորություն էր ապահովում իշխանության քաղաքական արբանյակների համար, որոնք իրենց եթերաժամի զգալի մասն օգտագործում էին իշխանությանը պաշտպանելու և նրա թեզերը վերարտադրելու նպատակով։

Լուրջ հարցեր առաջացրեց նաև հաղորդավարների աշխատանքը։ Պետրոս Ղազարյանն ու Տաթև Դանիելյանը աչքի ընկան իրենց կողմնապահությամբ և ոչ պրոֆեսիոնալիզմով։ Նրանք չկարողացան ապահովել ռեգլամենտի հավասար և հետևողական կիրառումը։ Հատկապես ակնհայտ էր, որ իշխանության ներկայացուցիչը բազմիցս գերազանցում էր իրեն հատկացված ժամանակը։ Իսկ հաղորդավարները ողջ եթերի ընթացքում այդպես էլ ռիսկ չարեցին անջատել նրա խոսափողը՝ ի տարբերություն մյուսների։ Բանը հասավ նրան, որ Տաթև Դանիելյանը կրկնում էր ՔՊ-ի վարչապետի թեկնածուի մանիպուլյատիվ հարցերը՝ ուղղված ընդդիմադիրներին։

Արդյունքում այս բանավեճերը ոչ միայն չբարձրացրին քաղաքական քննարկումների որակն ու մշակույթը, այլև ամբողջացրին այս ութ տարիների ընթացքում Հ1-ի իշխանամետ քարոզչական գործունեության շղթան՝ աննկարագրելի վնաս հասցնելով հանրային հեռարձակողի հեղինակությանը և այն վերածելով հանրության միջոցներով ֆինանսավորվող, բայց միայն ՔՊ-ի շահերը սպասարկող հարթակի։

Փայլակ Չոբանյան

Մեկնաբանություններ