Խոսքի համար՝ բանտ, բռնության համար՝ ազատություն

Փաստաբան Ռուբեն Մելիքյանը լիովին հիմնավորված կերպով բարձրաձայնում է Հայաստանում ձևավորված երկակի չափանիշների խնդիրը։

Քթի կոտրվածք ստացած Միհրան Հակոբյանի վնասվածքները փորձագիտական եզրակացությամբ որակվում են որպես «թեթև», իսկ նրա վրա հարձակման մեջ կասկածվող անձինք ազատ են արձակվում․ նրանցից երկուսի նկատմամբ անգամ խափանման միջոց չի ընտրվում։

Սա այն դեպքում, երբ նույն իրավական համակարգում մարդիկ կալանավորվում են խոսքի, տարիներ առաջ արտահայտած դիրքորոշման, ընտրական գործընթացների ընթացքում տեղի ունեցած միջադեպերի կամ պարզապես իշխանությանը անհարմար լինելու համար։

Օրը ցերեկով, դիմակներով, մեքենաների պետհամարանիշները փոխելով իրականացված խմբակային հարձակումը չի գնահատվում որպես հանրային վտանգավոր արարք, մինչդեռ խաղաղ քաղաքացիական կամ քաղաքական դիրքորոշումը դիտարկվում է որպես կալանքի բավարար հիմք։

Սա ընտրովի արդարադատության համակարգային դրսևորում է։

Այն փաստը, որ բռնություն գործադրողները մնում են ազատության մեջ, օբյեկտիվորեն ձևավորում է մեկ եզրահանգում․ նրանք իրենց ապահով են զգում։

Իսկ նման «ապահովություն» չի կարող առաջանալ առանց իշխանական ազդեցիկ հովանավորության։

Արդարության տեսանկյունից սա նորմալ չէ։

Երբ օրենքը խիստ է խոսքի նկատմամբ, բայց մեղմ՝ բռնության հանդեպ, դա այլևս իրավական պետություն չէ, այլ իշխանական կամայականության սպասարկման մեխանիզմ։

Արդարադատությունը պետք է լինի նույնը բոլորի համար՝ առանց «մերոնց» և «ձերոնց»։

Սուրեն ՍՈՒՐԵՆՅԱՆՑ

Հեղինակի նյութեր

• Կաբո Վերդե. փոքր ազգի մեծ հեքիաթը մունդիալում
• Իսրայելի որոշմամ մասին՝ առանց էմոցիաների
• Ֆուտբոլից անդին. քաղաքականությունը ներխուժել է աշխարհի առաջնություն
• Փաշինյանի վտանգավոր ինքնախաբեությունը
• Աննախադեպ հետընտրական ճգնաժամ․ յոթ ուժ՝ ընդդեմ պաշտոնական արդյունքների
• Փաշինյանը կորցնելու է իշխանությունը, սակայն Հայաստանը չպետք է կորցնի իր կայունությունը, անվտանգությունն ու զարգացման հեռանկարը
• Հունգարիան փակում է ավտորիտարիզմի դուռը, Հայաստանը՝ բացում
• Թշնամիների կարիք ունեցող իշխանություն. Օրուելի «1984»-ը՝ հայկական իրականությունում
• Փաշինյանի ավազակապետության հաստատումը
• Նոր քաղաքական ստատուս-քվո
• Walk հավելվածը՝ ՔՊ վարչական ռեսուրսի գործի՞ք
• Պարտվող իշխանությունը դիմելու է ցանկացած ստորության. պատրաստ պետք է լինենք ցանկացած սցենարի
• Իշխանության «հարամության» սցենարները
• Թևանյանի հայտարարությունից մինչև Վարդանյանի հնարավոր հանձնում․ նույն շղթայի օղակնե՞ր
• Ալիևի առաջ «չոքածը»՝ սեփական ժողովրդի դեմ ագրեսիվ
• «Սա միջամտություն չէ»․ Մակրոնի վտանգավոր ցինիզմը Երևանում
• ԵՄ օրակարգում չկա և չի կարող լինել Հայաստանի անդամակցության հարց
• Արայիկի քինախնդիր վախերը
• «Պրահա-2»՝ Երևանում
• Խաղաղության իմիտացիա․ ինչու՞ պաշտոնական Բաքուն չի մասնակցում Երևանի գագաթնաժողովին

Մեկնաբանություններ