Արնախում Ալիևը երկու ձեռքով բռնել ու սեղմում է հայկական երկու հանրապետությունների կոկորդները՝ իր հակահայ արշավներում ձեռք բերած հաջողություններից ուժ առած ու հաբռգած:
Կասկած ունեմ, որ ընդդիմադիր կոչվածները ժողովրդական ընդվզման ալիք չեն կազմակերպում ու բարձրացնում, որպեսզի նոր ու իրական ընդդիմադիրներ առաջ չգան, նոր ու իրական առաջնորդներ ի հայտ չգան։
Ամբողջ հայկական համացանցը թուրութվանքը վերցրել ընկել է «խեղճ կնոջ»՝ Աննա Հակոբյանի հետևից, որը պարծենում էր իր անձնական այգում աճեցրած բանջարեղենի բերքով և ապուր պատրաստելու կարողությամբ:
Ինչու՞ է Սամոդուռն առ այսօր ներկայացնում Հայաստանը միջազգային ասպարեզում:
Որովհետև պառլամենտի ընդդիմադիր աթոռները զբաղեցնում են նրանք, ովքեր տարիներ շարունակ կեղեքել են երկիրը:
Աչքովս ընկան մի քանի գրառումներ, որոնցում մարդիկ ասում են, թե ո՞նց կարող է Նժդեհ ցիտողը գովաբանել Խորհրդային Միությունը կամ հայ և ռուս ժողովուրդների բարեկամությունը:
Տողերիս հեղինակի հերթական կանխատեսումը, ցավոք, այս անգամ էլ իրականացավ: Դեռ ապրիլի 9-ին հրապարակված «Իրանի և իր թշնամիների միջև հրադադարը, ցավոք, սոսկ ժամանակավոր է, պատերազմը վերսկսվելու է ավելի մեծ թափով» հոդվածում գրել էի. «Բազմաթիվ հիմքեր կան եզրակացնելու, որ հիշյալ բանակցությունները հակամարտ կողմերի համար, ցավոք, ընդամենը ժամանակ շահելու միջոց են և արդյունք չեն տալու, որից հետո պատերազմը վերսկսվելու է ավելի մեծ թափով»...