Նա, ով գիտի լսել քամու ձայնը, թարգմանչի կարիք չունի

Քամին վնգստում ա պատուհանիս տակ՝ ասես թաթը տրորել են, կամ էլ կարող ա լուր ա բերել հեռուներից։

Ախր, քամին շատ հեռվից ա գալիս, կարող ա հազար կիլոմետր կտրի-անցնի, ու որ ուշադիր լսես քամու անհանգիստ երգը՝ մեկ էլ ականջիդ կհասնեն Լիբանանի սարերում արածող ոչխարների մայոցի հեռավոր պատառիկները, կառնես Տիբեթի լեռներում քչքչան վտակից ջուր խմող եղնիկի հոտը, քթիդ կխփի Դելիի խճողված փողոցների փոշին․․․ Քամին էնքա՜ն բան ա հետը բերում։

Դու էլ, լավ կլինի, մի երկու միտք գցես քամու բերանը, որ հետը տանի-հասցնի մինչև Միջերկրական ծով, մինչև Ֆրանսիա, Իսպանիա։ Ոչինչ, որ մտքերդ հայերեն կլինեն։ Նա, ով գիտի լսել քամու ձայնը, թարգմանչի կարիք չունի, նա հասկանում ա քամու երգը։

Հենրիկ Պիպոյան

Մեկնաբանություններ