Ազնիվ արարք

Խորհրդահայ մամուլում երբեմն այսպիսի վերնագրեր էին հանդիպում, որոշեցի կրկնել։

Բարեգործությունը քաղաքակրթական արժեք է, որից զուրկ էին ադրբեջանցիների նախնի թաթարները։ Բայց, պարզվում է, դրանց մեջ կային ազնիվ մարդիկ։ Ստորև ներկայացնեմ մի «հուզիչ» լուր, որ թարգմանաբար արտատպել էր Թիֆլիսի հայ թերթերից մեկը՝ 1906 թ․ հունվարի 4-ի համարում․

«Հէյբաթի» 124 համարում գրուած է, թէ Մանթաշեանի միւսիւլման գործակատարները 40 ռուբլի փող հաւաքելով միւսիւլմանների բարեգործական ընկերութեան են ուղարկել, մինչդեռ 40 ռուբլի տւող գործակատարների միջից միւսիւլման միայն ես եմ, մնացեալները հայեր ու ռուսներ են։

ԱԼԻ-ԿՈՒԼԻ ՄԱՀՄԷԴՈՎ»։

Խաչատուր Դադայան

Հեղինակի նյութեր

• «Ինչու՞ գրել տուիք, ես չէի ուզի, որ այդ մասին գրուէր լրագիրներու մէջ»
• Խրիմյան Հայրիկի անմահ պատգամը․ հիշատակի օր
• «Զվախճան մեծ բարերարի ազգիս»
• «Հոգին ալ ունի իւր պահանջները»
• «Հայկական կեանք»
• Կրթության նվիրյալը
• Հային խաբելու «արվեստը»
• Սգո քայլերգ
• Երկու ազգային բարերար և համեմատական դիտարկում
• Անպատիվ «Պատվո Լեգեոն»
• «Նրանք խորտակեցին էն հոյակապ տաճարը և մնացին դուրսը՝ իրենց ձեռքով արած աւերակների մէջ»
• Ադրբեջանական սադրանքին՝ ի պատասխան
• Ադրբեջանական սադրանքին՝ ի պատասխան
• Հաճելի լուր Ֆրանսիայից
• Թոշակս՝ ընդդեմ դրա
• Զորավար Անդրանիկից մինչև Պապիկյան, «Գարեգին Նժդեհից»՝ «Պատվո լեգեոն»
• Սրամիտ Հայրիկը
• Փղոսկրյա ավետարանը
• Չնքուշ
• «Նավթի իշխանը»

Մեկնաբանություններ