Սահմանաչափ

Կյանքը լիմիտ է.

ինչ որ տեսնում ենք,

ինչ որ լսում ենք...

ինչ վայելում ենք

ու տառապում ենք:

Կյանքը լիմիտ է.

հասցրեք վայելել

սիրելիների

ներկայությունը

ու սիրելով էլ

հրաժեշտ տվեք

լույսն առավոտի

ու երեկոյի

կտավը մութի:

Կյանքը լիմի՜տ է.

օդը շնչելու,

ռիթմը թոքերի,

թվաքանակը

սրտի. ապրելու

թփրտազարկի...

Հողը,

Երկիրը

բայց լիմիտ չունեն:

Մեր ժպիտները,

խենթություններն

ու նվիրումը,

մեր արցունքները,

անսահման սերը,

լացը մերժումի,

հիշողությունն

ու մոռացումը:

Պատրանք ու պատիր,

մեկտեղված ցնորք,

որ հորինվել է

մեզնից շատ առաջ,

և հորինում ենք

մեզանից հետո՝

անժամանակը

ու ժամանակը

խառնելով իրար

մեր իսկ ձեռքերով:

Կյանքը լիմիտ է.

միամիտ նվեր

բոլոր-բոլորին,

չհասկացվող ու

չգնահատվող,

և մենք չգիտենք

սահմանաչափը

մեր իսկ սեփական

հորինվածքների:

21.03.2025

Վահունի Հովակիմյան

Մեկնաբանություններ