Ռազմավարական մտքի բացակայությունը որպես տոտալ ձախողում

Մենք պարտվել ենք մեր կարճատեսությանը,
Մենք պարտվել ենք մեր ցուցամոլությանը,
Մենք պարտվել ենք մեր որկրամոլությանը,
Մենք պարտվել ենք մեր վախերին` թռիչք գործելու վախին,
Թշնամուն պատասխանելու վախին,
Թշնամու դեմ զինվելու վախին,
Նոր զենքեր ստեղծելու վախին,
Կայսերական մտածողություն ունենալու վախին,
Մեր անցյալը որպես հիմք ընդունելով` դեպի ապագա թռիչք կատարելու վախին,
Մենք պարտվել ենք փոփոխությունների վախին,
Մենք պարտվել ենք հարմարավետության տարածքից դուրս գալու և խիզախելու վախին։
Մենք պարտվել ենք անգամ թշնամուն հաղթելու, և հաղթելով Թուրքիայի հետ բախվելու վախին (ցեղասպանվածի հոգեբանական բարդույթը դեռ կենսունակ է փաստորեն)։
Մենք պարտվել ենք մեր վախերին, և ո'չ երբեք Ադրբեջանին և իր հովանավորներին։
Հիմա էլ վախում ենք պատասխանել թշնամուն, քանի որ մեր վախերին հիմա էլ մի նոր վախ է ավելացել` պարտվածի հոգեբանական բարդույթը։
Ընդամենը մեկ թռիչք, ընդամենը մեկ պատմական թռիչք, որպեսզի կարողանանք վերաիմաստավորել մեր գոյությունը և վերջապես սահմանել մեր առաքելությունը` որպես նոր ժամանակների ռեգիոնալ տերություն։

Արա ՊՈՂՈՍՅԱՆ

Մեկնաբանություններ