Պետականություն ունեցել են նրանք, որոնք ունեն բանակի պաշտամունք

Թե բա՝ ժամանակները փոխվել են, պետություններն այլևս կայանում են միջավայրի հետ փոխգործակցության ու համակեցության պայմաններում: Դատարկ մխիթարանքներ են, ոչ ավել: Համարձակությունն է պարզապես պակասել, իրականությանը ուղիղ նայելու վճռականությունը: Պատմականորեն բարդ փոխհարաբերություններով հագեցած մեր տարածաշրջանում պետականություն ունեցել են նրանք, որոնցում եղել է բանակի պաշտամունք: Այդպես եղել է մի քանի հազար տարի առաջ, այդպես լինելու է նաև հետագայում: Նայեք՝ ինչ է տեղի ունենում մեր շուրջը և ապա նայեք՝ ինչ ենք մենք անում: Նայեք՝ ինչպես էին վերաբերվում մեզ, երբ ունեինք հաղթանակած բանակ, և ինչպես են վերաբերվում, երբ ունենք պարտված բանակ: Բանակը միայն Զինված ուժերը չեն, այլ պետության ընդհանուր կարողությունը՝ դիմագրավելու արտաքին մարտահրավերներին և լուծելու անվտանգության ու սահմանների ամուր պաշտպանվածության խնդիրը:

Թվում է միայն, որ ժամանկաներն ուրիշ են: Դարաշրջանի մեծ հարցերն այսօր էլ, ինչպես Բիսմարկն էր դեռ մեկուկես դար առաջ ասել, շարունակում են վճռվել ոչ թե ճառերով ու մեծամասնության քվեարկությամբ, այլ՝ երկաթով ու արյամբ:

Գարեգին Պետրոսյան

Մեկնաբանություններ