Շքանշան՝ մշակութային ժառանգության ոչնչացման համար

Իսկ եթե խոսենք ավելի լուրջ, ապա Ադրբեջանի ֆաշիստականռեժիմի խրախուսումը՝ թե՛ Ռուսաստանի, թե՛ Արևմուտքի, թե՛ Չինաստանի կողմից, վկայում է ոչ միայն մեծ պետությունների լիակատար հրաժարումը ցեղասպանությունները կանխելու և պատժելու իրենց ստանձնած պարտավորություններից, այլև ազդարարում է այդ համամարդկային ոճրագործությունների միջազգային օրինականացման նոր գործընթացի մեկնարկը։ Այդ մահաբեր քաղաքականությունը «հաջողությամբ» ավարտվեց Հայաստանի մեկ քառորդ մասում՝ Արցախում, իսկ այժմ նույն «հաջողությամբ» շարունակվում է Գազայում և Պաղեստինի այլ հատվածներում։ Այս արյունոտ շղթան վաղ թե ուշ անխուսափելիորեն ծնելու է նոր ցեղասպանություններ աշխարհի տարբեր անկյուններում։ Ընդ որում՝ ըստ ամենայնի, հաջորդ թիրախներից մեկը լինելու է դարձյալ Հայաստանը, այս անգամ՝ Հայաստանի Հանրապետության ամբողջ տարածքն ու ազգաբնակչությունը։

Հայաստանին ու հայ ժողովրդին կարող է փրկել միայն ամենախելահեղ դիմադրությունը։ Ուրիշ ոչինչ և ուրիշ ոչ ոք. ո՛չ որևէ դաշնակից, ո՛չ որևէ «միջազգային իրավունք», ո՛չ էլ որևէ աղերսագիր։ Չկա փրկություն առանց պայքարի։