Ի՞նչն ենք իրականում պահպանում՝ պետությո՞ւնը, թե՞ նրա գոյությունը բովանդակությունից զրկող քաղաքական ուղին

Արցախի մասին խոսելը պատերազմ հրահրել չէ, այն հիշելը՝ խաղաղությունը մերժել չէ, իսկ արցախահայության իրավունքների ու կորստի մասին բարձրաձայնելը՝ Հայաստանի դեմ գործել չէ։

Ինչպե՞ս կարող է սեփական պատմական հայրենիքի հիշողությունը սպառնալիք դառնալ Հայաստանի անվտանգությանը։ «Արցախ կամ խաղաղություն» ընտրությունը կեղծ է։ Սա ընտրություն չէ, այլ փորձ՝ ազգային հիշողությունը ներկայացնելու որպես վտանգ, իսկ լռությունը՝ որպես պետական շահ։ Եթե խաղաղությունը պահանջում է մոռացություն, իսկ անվտանգությունը՝ լռություն, ապա խնդիրը ոչ թե Արցախի մասին խոսելու, այլ այդպիսի խաղաղության ու անվտանգության պատկերացման մեջ է։

Պետությունը չի կարող ամրապնդել իր անվտանգությունը՝ սեփական ժողովրդի պատմական հիշողությունը վտանգավոր հռչակելով։ Եթե Հայաստանի անվտանգությունը պայմանավորում են Արցախի մասին լռությամբ, ապա դա ոչ թե անվտանգության քաղաքականություն է, այլ ազգային ինքնության նահանջ՝ խաղաղության անվան տակ։ Եվ եթե պետությունը պահպանելու համար պետք է ուրանալ սեփական պատմությունը, ապա հարց է՝ ի՞նչ ենք մենք իրականում պահպանում՝ պետությո՞ւնը, թե՞ նրա գոյությունը բովանդակությունից զրկող քաղաքական ուղին։

Հակոբ Հակոբյան

Մեկնաբանություններ