Չգիտեմ՝ ով ինչպես, բայց ես գրեթե չեմ կասկածում․ հայի հպարտության խորհրդանիշ դարձած «մերն ուրիշ է» բանաձևումն ազգային ախտորոշում է։
Իսկապես էլ ուրիշ ենք՝ մեր բացասական բացառիկությամբ։
Չէ՛, նկատի չունեմ ազգի հաստատուն դիմագիծ դարձած «աքսիոմատիկ ճշմարտությունները»...
Պատահում է, որ ոչ քո կամքով լույս աշխարհ ես գալիս ուղիղ դարակեսին, օրինակ՝ 1950-ին կամ 51-ին։ Ծնվել ես ու հարմար պառկել օրորոցում։ Աչքերդ նայում են առաստաղին։ Լսում ես մորդ երգը...
Պատահում է, որ ոչ քո կամքով լույս աշխարհ ես գալիս ուղիղ դարակեսին, օրինակ՝ 1950-ին կամ 51-ին։ Ծնվել ես ու հարմար պառկել օրորոցում։ Աչքերդ նայում են առաստաղին։ Լսում ես մորդ երգը. «Կախվել է ճյուղից ճոճքը ծիտիկի...»...
Դավիթ և Միքայել Մինասյանների հետ տեղի ունեցածը ոչ թե պետք չէ քաղաքականացնել , այլ պետք է գերքաղաքականացնել, ուլտրաքաղաքականացնել, աննկարագրելի քաղաքականացնել...
Լավ հիշում եմ՝ մեր հարևան Հակոբն ինձ հարցնում էր. «Դասատուն սիրո՞ւն է, չէ՞»։ Կատակասեր մարդ էր։ Ասում էի՝ հա, բայց քո ի՞նչ գործն է։ Երրորդ դասարանցի տղա էի։ Հայրս զայրանում էր. «Տղային մի՛ շեղիր»։ Լավ բակ էր, սպիտակ յասաման կար...
Հորմուզի նեղուցը, որը միացնում է Պարսից ծոցը Օմանի ծոցին և Արաբական ծովին, իրենից ներկայացնում է երկրագնդի ամենանեղ, սակայն ռազմավարական տեսանկյունից ամենակարևոր ջրային անցումներից մեկը: Ամենանեղ հատվածում ընդամենը 21 մղոն (մոտ 39 կմ) լայնություն ունեցող այս միջանցքը դարեր շարունակ եղել է կայսրությունների բախման թատերաբեմ, իսկ ժամանակակից աշխարհում ձեռք է բերել գլոբալ «խցանման կետի» (Chokepoint) կարգավիճակ, որից կախված է համաշխարհային էներգետիկ անվտանգությունը...