Խոտորյա՞լ, թե՞ ընդդիմադիր

Ո՞վ է պատկերացնում, ինչպե՞ս կարող են որևէ զղջում չցուցաբերած, Մայր Աթոռի կոչերն անտեսած, հետևողականորեն Պատարագների ժամանակ Հայոց Հայրապետի և իրենց իսկ անվան զեղչումը հովանավորած, կարգալույծների հետ միաբանված Մայր Աթոռի դեմ արշաված, Ամենայն Հայոց Կաթողիկոսին անհնազանդ խոտորյալ սրբազանները (ըստ Հայ Եկեղեցու Եպիսկոպոսների բնորոշման) դառնան ուղղակի ընդդիմադիր եղբայրներ և այլ տիրանվեր եպիսկոպոսների հետ, կարծես ոչինչ էլ չի եղել, նստել մի սեղանի շուրջ և ընդհանուր եկեղեցանպաստ քննարկումներ ունենալ։

Դա հնարավո՞ր է:

Եվս մեկ հարց. «Եկեղեցու ներսում ընդդիմադիր հնարավո՞ր է լինել»: Օրինակ վարչական, կառավարման հարցերում պատկերացնում եմ, որ կարող են լինել տարբեր մոտեցումներ եպիսկոպոսների կողմից:

Սակայն, հակականոնական Պատարագների հովանավորը, դեպի հերձված գնացողն (Մայր Աթոռի և Եպիսկոպոսաց հավաքի բնորոշումներով) ու իր հետ որոշ քահանաներ այս կամ այն կերպ ներքաշողը, ընդդիմադի՞ր է, թե՞ նվիրապետական կարգի դեմ ապստամբ:

Սամվել դպիր Գրիգորյան

Մեկնաբանություններ