Աղերս

Յոթ ցլիկ եմ ծախել

և յոթը խոյ,

ոսկին դրել եմ ոսկու վրա,

յոթ ոսկի էլ կինս է

Ճակտնոցից պոկել

և գոտին է տվել իր արծաթյա,

իմ ըղձատու՛ Մայրիկ,

իմ Մարաթուկ Մայրի՛կ Աստվածածին,

մինչ Բաղդադ եմ հասել,

մինչև Հալեպ,

գերությունից գիրք եմ փրկագնել՝

մի վառվռուն մատյան՝

ծաղկուն պատկերք,

կապտամելան երկինք, ինքն է Աստված,

որդան կարմիրներում ինքն է որդի,

երկաթագիր պայման՝ ինքն է հոգի․․․

Իմ մանկատու Մայրի՛կ Աստվածածին,

մեզ մի զավակ ընծա

դու պարգևիր,

իսկ թե շատ է ծանր խնդիրքը իմ,

գոնե թույլ տուր որպես

մխիթարանք վերջին

տանեմ այս մատյանը որդեգրեմ։

Գագիկ Սարոյան

Մեկնաբանություններ