Ստորությունների ու սրիկայությունների ու դավաճանությունների ու գարշանքի չավարտվող շքահանդեսում հանկարծ ինչ-որ բան նկատեցինք։

2015 թ. Հայոց Մեծ Եղեռնի նահատակներին սրբադասելու կարգը Հայոց Առաքելական ՈՒղղափառ Սուրբ Եկեղեցում իրականացնելուց հետո հույս առաջացավ, որ դա կշարունակվի և մեր շատ ու շատ նահատակ ու նվիրյալ նախնիների հիշատակը շուտով երախտապարտ ժառանգների կողմից ըստ արժանվույն կգնահատվի և սբ. Մովսես Տաթևացուց հետո մինչև մեր օրերը ունեցած բազում երախտավոր նախնիների արած գործերն ու ապրած կյանքերը հայտնի կդառնան իրենց մերօրյա ժառանգներին:

Ինձ հետ առանձին լինելու ավելի շատ ժամանակ տրամադրեք:

Անմահությա՛ն աղբյուր,

բխեցրո՛ւ իմ սրտից

ապաշխարության արտասուքներ․․․

Ինչպես հայտնի է, ԵՊՀ այսրոպեական ռեկտոր Հ.Հ-ն ում «բռնում» հետը համագործակցում է: Վերջինիս այսօրվա «բռնածը» «Դի-Վի-Վի Ինթերնեյշնլ»-ի հայաստանյան գրասենյակի տնօրեն Հակոբյան Էսթերն է:

Մխիթարյանը հերթական անգամ ի հեճուկս բոլոր լռող հայտնիների, նիկոլի ձեռքից մեդալ ստացող մարզիկների, այսպես կոչված մտավորականների, իր բարձր քաղաքացիական կեցվածքն է դրսևորում ցույց տալով ինչպիսին պետք է լինի իրական մարզիկը և իրական քաղաքացին:

Նիկոլ Փաշինյանը ոչ միայն Էրդողանի, այլ նաև Ալիևի գործուն աջակցությունն է մուրում։

Ռուբեն Վարդանյանի, Բակո Սահակյանի կամ Լևոն Մնացականյանի տեղում` Բաքվում գերության մեջ կարող է հայտնվել մեզանից յուրաքանչյուրը:

Նորից, ինչպես 44-օրյա պատերազմի վերջին օրերին, հերթը հասավ 20-30-հոգանոց խմբերին: Նիկոլն էլի մի «գառլախություն» անելու է: Նա հրաշալի պատկերացնում է, որ իր իրական վարկանիշով հիմա, իր պատկերացրած արդյունքներով, ոչ մի հանրաքվե չի կարողանալու իրականացնել: Էսպես մանր-մունր խմբերի (պարտադիր՝ ծիգռովկա հագած) անվան տակ կարծիք է ձևավորելու, թե իբր իր «գաղափարականը» ժողովրդի համար ընկալելի, ընդունելի է, բայց էն նախկինները չեն ուզում, որ «իրական» Հայաստան, խաղաղության խաչմերուկ լինի:

«Մեր բանակը» մանկական գրքույկը հայերեն լեզվով երբ հայտնվեց իմ ռուս գործընկերների և ռուսախոս ընկերների մոտ, նեղսրտած ասացին. «Շատ լավ գաղափար է ու հիանալի մանկական նկարներ, շատ ափսոս, որ չենք կարող կարդալ»...