Փողոցում մրսող շունը մի երկու րոպեով գողացավ հանգստությունս։ Հետո ուշադրությունս գրավեց խանութի ցուցափեղկը։ Շանը մոռացա, իսկ շունը շարունակեց մրսել իր ծանր շնային կյանքում, որն ընդամենը մի պահ էր խաչվել իմ կյանքի հետ՝ ինչպես ոչ էնքան զուգահեռ գծերը...
Ի՞նչ է զգում մարդը, ով ցանկանում է ընտրել ստեղծագործական մասնագիտություն, բայց դեռ չունի հստակ պատկերացում՝ ի՞նչ է իրեն սպասում։ Այս հարցին է պատասխանում նոր լույս տեսած «Մի՛ դարձիր դիզայներ» գիրքը, որը գրաֆիկ դիզայնի իրականության մասին ոչ այնքան սովորական պատմություն է։
Vahe Hovhannisyan-ն այսօր մի շատ հետաքրքիր վերլուծություն է ներկայացրել: Խոսքը, իմ կարծիքով ու ձևակերպմամբ, ժամանակակից վերնախավերի մեջ գոյություն ունեցող քաղաքական ու սոցիալական «աղանդավորականության» պատճառների մասին է...
Մի նոր բան են մոգոնել էս մուտիտի հանճարները, թե բա` Հայրենիքը դա պետությունն է։
Քանի որ և՛ իրենց, և՛ իրենց հետևող մասսայի ուղեղները դատարկ են, դրանց աչքին խելոք բան է երևում...
Մարտի 1-ի վերսկսվող դատավարությունում չկա մեղադրանք, չկա մեղադրյալ, չկա իրավաբանություն, բայց կա մի կարևոր բան՝ դատավոր, որը դրսևորում է ձեռքում ազդեցության լծակ ունեցող դեռահասի վարքագիծ...
Ե՛վ հայերը, և՛վրացիները քաղաքական առումով իմբիցիլներ են: Սա նշանակում է, որ երկու ժողովորդներն էլ ձախողել են, որպես քաղաքական ինքնուրույն միավոր՝ սեփական քաղաքական օրակարգ ստեղծելու և սեփական ժողովրդին ազգային նպատակների շուրջ համախմբելու առումով:
Այսօր թերևս խոսեմ «Pax Azerbaijana» եզրույթի մասին, որը ադրբեջանական գերիշխանության աշխարհաքաղաքական նախագիծ է: Կտեսնենք, որ այն այլևս «գետնի վրա» գոյություն ունեցող իրողություն է:
Եվ ուրեմն, Pax Azerbaijana-ն կամ, որ նույնն է՝ «Ադրբեջանական խաղաղությունը», աշխարհաքաղաքական հասկացություն է, որն արտահայտում է Ադրբեջանի ձգտումը՝ Հարավային Կովկասում հաստատել գերիշխող դիրք և տարածաշրջանային զարգացումները ենթարկել սեփական ռազմավարական շահերին...