Ռուսաստանը ռազմական ճանապարհով կհասնի ՈՒկրաինայում իր նպատակներին, եթե չհաջողվի եվրոպական երկրների հետ խաղաղ կարգավորման շուրջ պայմանավորվածություններ ձեռք բերել՝ հայտարարել է ՌԴ նախագահի մամուլի քարտուղար Դմիտրի Պեսկովը։ Կրեմլի ներկայացուցիչը նշել է, որ ՈՒկրաինայում հակամարտության կարգավորումն անքակտելիորեն կապված է Եվրոպայում անվտանգության նոր համակարգի ձևավորման հետ։                
 
  • Մարդիկ ստեղծել են պետություն, որ հնարավորություն տա միասին ապրելու

    Մարդիկ ստեղծել են պետություն, որ հնարավորություն տա միասին ապրելու

    Թվում ա, թե ամեն ինչ պարզ ու հայտնի ա, բայց ցանկություն առաջացավ մի անգամ էլ ասելու։

    Մարդիկ հավասար չեն ծնվում։ Բնությունը դեմոկրատ չի, բնությանը բազմազանություն ա պետք, որ ցանկացած պայմաններում բազմազանության մեջ գտնվեն նրանք, ովքեր կարողանում են հարմարվել, ու կենսաբանական տեսակը գոյատևի՝ չվերանա աշխարհի երեսից։ Դրա համար մարդը տարբեր հնարավորություններով ա աշխարհ գալիս՝ խելացի ու հիմար, տաղանդավոր ու անտաղանդ, ուժեղ ու թույլ, դաժան ու բարի...
  • Շարունակում է ժողովուրդջանին ապուշի տեղ դնել

    Շարունակում է ժողովուրդջանին ապուշի տեղ դնել

    Նիկոլ Փաշինյանը սոցցանցում գրել, տեսանյութ է տեղադրել այն մասին, որ ինքը շնորհակալություն է հայտնել Վահե Ղազարյանին, հաջողություն մաղթել Արփինե Սարգսյանին։ Նիկոլ Փաշինյան, ինչո՞ւ ես շնորհակալություն հայտնել Վահե Ղազարյանին, եթե գոհ ես նրա աշխատանքից, գիշերով նրան պաշտոնանկ լինելու հորդոր-հրաման չէիր ուղարկի, կսպասեիր, առավոտյան պատշաճ ձևով նրան կընդունեիր։ Այդպես էլ չիմացանք, թե բարձրաստիճան պաշտոնյաներից յուրաքանչյուրին իրենց աշխատանքում ո՞ր թերացումների համար ես գործից ազատել։ Հայաստանի բոլոր բնակիչներին կոչել ես 3 միլիոն վարչապետեր, այդ վարչապետերին ինչո՞ւ տեղյակ չես պահում, թե ինչո՞ւ ես կադրային մեծ փոփոխություններ արել;
  • «Էնո՛ր աշե, էնո՛ր աշե, ինչըխ»…

    «Էնո՛ր աշե, էնո՛ր աշե, ինչըխ»…

    Քառասուն տարի առաջ:

    1984 թվական։

    Լենինականի նշանավոր ԴԵՊՕ-ում կադրեր էինք նկարում «ՈՒրախ Գյումրի» ֆիլմի համար։

    Տեղացիներն անտարբեր չէին անցնում, ոտքները կախ էին գցում, հետևելով մեզ։
  • Պատմափիլիսոփայական դիագնոստիկա, ըստ Միքայէլ Վարանդեանի

    Պատմափիլիսոփայական դիագնոստիկա, ըստ Միքայէլ Վարանդեանի

    «․․․Մենք չենք թողնի, որ հայոց պատմութիւնը խարդախուի, թէկուզ յանուն սրբազան մարքսիզմի ու պրոլետարիատի,- գրում է ՀՅԴ տեսաբան՝ Միքայէլ Վարանդեանը (1872-1934թթ․),- Մենք չենք թոյլ տայ, որ Հայաստանը կործանողները՝ Էնվէրի ու Քեմալի դաշնակիցները, հանդէս գան հայ ժողովրդի ազատարարի դերում, իսկ անձնուէրներու լէգէոնը, նա որ երեսուն տարի տապակուեր է բռնակալութեան քուրաներում՝ հասցնելու համար Հայ դատը 1918-ի օրերուն՝ նետուի թեթեւ սրտով․․․
  • Սերն է միայն տևում

    Սերն է միայն տևում

    Եթե խոսեմ մարդկանց լեզուները և հրեշտակներինը,

    բայց սեր չունենամ, կնմանվեմ մի պղնձի, որ հնչում է,

    կամ` ծնծղաների, որ ղողանջում է (Ա Կորն. ԺԳ. 1):
  • Աղոթարան

    Աղոթարան

    Ընդունիր իմ առավոտյան աղոթքն ու պաշտամունքները քո մաքուր և երկնային զոհասեղանի մոտ, ամենակարող և մեծ Աստված:
  • Մանդատը հաճախ այնպիսի փորձանք ա դառնում, որ ամեն մարդ տակից չի կարա դուրս գա

    Մանդատը հաճախ այնպիսի փորձանք ա դառնում, որ ամեն մարդ տակից չի կարա դուրս գա

    Մի կարծեք, թե մանդատը միայն աշխատավարձ ա, լիքը պրեմյա ու թանկ ճամփորդություններ։ Դա արտաքին կողմն ա։
  • Ռուս-բանդերական պատերազմը մոտենում է ավարտին

    Ռուս-բանդերական պատերազմը մոտենում է ավարտին

    Բանդերականները ֆիզիկապես վերջանում են՝ միլիոնից ավելի զոհ, միլիոնավոր հաշմանդամներ, զենք-զինամթերքի տոտալ դեֆիցիտ Արևմուտքում:
  • Այլևս ի՞նչ բառերով սփոփենք Ձեզ, սիրելի հերոսամայր

    Այլևս ի՞նչ բառերով սփոփենք Ձեզ, սիրելի հերոսամայր

    Արդյոք կա՞ որևէ բառ, որը կարտահայտեր տառապանքն այն հերոսածին մոր, ով մի որդու կորստի ցավը երբեք չհաղթահարած` երկրորդ զավակին դիմավորում է որպես անմահացած հերոսի և... հիմա էլ դժբախտ պատահարի` ավտովթարի զոհ է դառնում երրորդ որդին:
  • Հերթական անգամ առնչվում ենք բարձիթողի կառավարման դասական դրսևորման հետ

    Հերթական անգամ առնչվում ենք բարձիթողի կառավարման դասական դրսևորման հետ

    Պաշտոնանկությունների թեման շարունակում է մնալ լրատվական հոսքերի հիմնական քննարկվող թեմաներից մեկը, ինչի հետ կապված շատ են ամենատարբեր մեկնաբանությունները։ Տեղի ունեցածի ընդհանուր ֆոնին մի տեսակ ստվերում մնաց Սանոսյան Գնելի ազատման հարցը, ով, շատերի կարծիքով, «լավ էլ հանգիստ, գլուխը կախ աշխատում էր», սակայն այստեղ ահագին հետաքրքիր ծխածածկույթ կա։