-
Իմ վստահելի ու հավաստի աղբյուրը հայտնում է, որ Շառլ Միշելն ընթերցելով Արայիկ Հարությունյանի նամակը, իր ջերմ ողջույններն է հղել Ադրբեջանի Լեռնային Ղարաբաղի խիզախ, հպարտ հայ բնակչությանը, ինչպես նաև նշել, որ տպավորված է նախօրեին Ստեփանակերտ/Խանքենդիում տեղի ունեցած զանգվածային ցույցից և հույս հայտնել, որ մոտ ապագայում նմանատիպ միջոցառումներն ավելի նպատակային և արդյունավետ կլինեն տարածաշրջանից ռուս խաղաղապահներին դուրս բերելու համար:
-
Գիտես, աչքովդ տեսել ես, որ ժամանակին մարդու կերպարանք են ունեցել, քո կողքին պայքարել ու ուրախացել են ընդհանուր հաղթանակներով։
-
90-ականներին Արցախում տանկեր չկային, բայց մեզ հաջողվեց սկզբում որսորդական հրացաններով, հետո թշնամուց խլված ավտոմատներով, ապա հրետանիով, տանկերով, հետո արդեն դաշնակիցներից ձեռք բերած խոշոր զենքերով հաղթել Ադրբեջանին։
-
Բրյուսելյան հանդիպումից «խաղաղություն» ակնկալող ապուշներին պատմությունից մի հիշեցում անեմ։
-
Մի օտարական Վարդավառի մասին հարցաթերթիկ էր լրացնում ու թարսի պես ինձ ռաստ էկավ.
- Կարելի՞ է ձեզնից հարցազրույց վերցնել:
-
Եթե Նիկոլը Արցախի փոխարեն փորձեր Ադրբեջանին հանձնել, ասենք, Տերյան-Մոսկովյան խաչմերուկը, Հայաստանում նույն արձագանքն էր լինելու, և «խաղաղության օրակարգի» նույն ընկալումը։
-
Այն, որ մեծապես խախտվել է Հայաստանի և Ադրբեջանի ռսզմատնտեսական կարողությունների հավասարակշռությունը ի վնաս մեզ, դա արդեն պարզ է, և այստեղ երկար-բարակ խոսելու ժամանակը չէ, իսկ մեղավորներ փնտրելն ու դատափետելը առայժմ որևէ դրական նշանակություն դժվար թե ունենա: Գլխավոր մեղավորը հայ պետական քաղաքական մտքի անհեռատեսությունն էր և է՛:
-
Դիմավորեք Բրյուսելում մշակված և շատ շուտով ուղիղ չվերթով Հայաստան ներմուծվող հերթական օվերտոնի պատուհանը՝ «Բարդա-Աղդամ-Ստեփանակերտ երթուղով ադրբեջանական հումանիզմ»: Սա դառնալու է բզկտված, բաժան-բաժան արված և գերակայությունների կողմնորոշիչները կորցրած հայ հասարակության մեջ ներբեռնվող հերթական դիսկուրսը: Այդ օվերտոնի պատուհանի հիմնական բարոյահոգեբանական և զգայական էմոցիոնալ շեշտադրումը լինելու է. «Թուրքի հացն էլ է հաց, բա հո չե՞ն կոտորվելու սովից»: «Ամեն ինչ կյանքում հարաբերական է, թեթև տարեք» թեզն էլ երեկոյան նամյոկով արվեց, Էյնշտեյնի գրքով և Էյնշտեյնի հարաբերականությամբ՝ հացը հաց է:
-
Երևանում բնակվում է երկրի շուրջ 40%-ը, և այստեղ ստեղծվում է երկրի համախառն ներքին արժեքի շուրջ 55%-ը: Ցանկացած մարդ, որ փոքր-ինչ հաշվել ու մտածել գիտի, հասկանում է, որ Երևանը տնտեսական և քաղաքական առումով ծանրակշիռ դերակատարում ունի:
-
Ինչու՞ ՆԱՏՕ -ին, տես ԱՄՆ, պետք եկան Ֆինլանդիան և Շվեդիան:
Պարզ պատճառով: