-
«ՀայաՔվեին» հակադարձող մեկ այլ թեզ է շրջանառության մեջ դրվել՝ Արցախի անկախությունը ճանաչելու փոխարեն պետք էր պայքարել Արցախի անջատողականության դեմ պայքարին: Սա հանրությանը հայտնի «Արցախը Հայաստան է, և՝ վերջ» և դրանից ածանցված «Եթե 1989 թ. դեկտեմբերի 1-ի որոշմամբ վերամիավորվել էր, էլ ումի՞ց էր անկախացել Արցախը» թեզերի յուրատեսակ սինթեզն է: Ենթատեքստն այն է, որ Արցախը անկախության հանրաքվեով իբր հանիրավի շրջանցել է վերամիավորման որոշումը:
-
Պաշարված Արցախում զրկանքները դարձել են առօրյայի մաս: Արտաքուստ մարդիկ համակերպվում են օրեցօր վատթարացող կացությանը, այդպես փորձում գոյութենական վտանգը մեղմել:
-
Հայտնվել է Արծվաշենը փոխանակող ևս մեկը:
-
Կարո՞ղ ես ունենալ լավն ակնկալող հավատավոր կեցվածք: Որ ակնկալես ոչ թե քեզ սպասվող հերթական չարիքը, այլ քեզ համար վերապահված հերթական բարիքը` ուրախությամբ ու վստահությամբ նոր անակնկալի սպասող մանկան նման:
-
Տեր Աստված, Դու կարգավորես Հայոց եկեղեցու բոլոր խնդիրները:
Կարևորես նոր իշխանությունների գործունեությունը` միայն Քո գերիշխանությամբ:
-
Համացանցում իմ շատ ընկերներ պահանջում են, որ զենքի ազատականացման մասին օրենքը սկսի աշխատել, որ մարդիկ կարողանան զինվել և այլն:
-
Ովքե՞ր են ամենից բարձր ճչում, որ ՆԱՏՕ-ի թիվ 1 թշնամին Ռուսաստանն է։ Եթե ուշադիր նայենք, կտեսնենք, որ դրանք Ուկրաինայի, Մերձբալթյան երկրների, Մոլդովայի, Ռումինիայի ղեկավարներն են։ Ինչու՞: Որովհետև շատ լավ հասկանում են՝
-
Մեզնում արդեն մոտ երկու դար մի միտք է թևածում, թե մենք պետք է մեր հերոսական նախնիներից օրինակ վերցնենք ու այդպես էլ չենք վերցնում։
-
20-րդ դարում մենք այնպիսի տրիումֆալ պիկեր ունեցանք՝ ռազմական, գիտական ու տնտեսական, մշակութային, որ մի քանի հազարամյակ մեզ կհերիքեր՝ ճիշտ ապրելու:
-
Նախորդ հրապարակմանս մեջ նշել էի խնդիրների հինգ կետ, որոնք պետք է սկսել լուծել՝ սկսելով վերջին կետից։ Սա այն գաղափարների համախումբն է, որը կարող է օգնել միավորել պատերազմի ու կորուստների, ինչպես նաև՝ անընդհատ հնչող ստի ու մանիպուլյացիաների հետևանքով մասնատված, փշրված հասարակական «անոթը»։