-
Բելառուսի նախագահ Ալեքսանդր Լուկաշենկոն անցած շաբաթ գեներալական ուսադիրների հանձնման ժամանակ հայտարարել է, որ իրավիճակը «շիկացած է մինչև վերջնակետ. լուցկի նետիր՝ ամեն ինչ կբռնկվի»:
-
Մի տարի առաջ, շատ պատահաբար Le Monde-ում մի վերնագիր ընկավ աչքովս, բառացի թարգմանած՝ «Ֆրասիայի Մշակույթի նախարարը զայրացած լքել է Ելիսեյան պալատը»։
-
Ասում են, որ Արայիկ Հարությունյանը նամակ է գրել Վլադիմիր Պուտինին: Նա նկարագրել է արցախահայության անելանելի վիճակը: Ակնկալել է օգնություն:
-
Կա Ղարաբաղյան խնդիր: Եվ այդ խնդրի լուծումը կախված չէ ո՛չ Հայաստանից, և ո՛չ էլ Ադրբեջանից: Պատերազմն անգամ չլուծեց այդ խնդիրը: Պատերազմն այլ խնդիր կարգավորելու համար էր, բայց ո՛չ երբեք Ղարաբաղյան խնդրի լուծման համար:
-
ԱՄՆ դեսպանը, ով կարծում է, որ «Ղարաբաղի հայերը կարող են անվտանգ ապրել Ադրբեջանի կազմում», ապագայում որևէ պատասխանատվություն չի կրի Ղարաբաղի հայերի ցեղասպանության, Հայաստանում հայերի նոր ցեղասպանության համար։
-
Ես ձեզ հետ եմ` պատրաստ օգնելու, հավասարակշռելու և օրհնելու ձեզ:
Ոչ ոք չի կարող ընդդիմանալ Իմ Կամքին. ոչ մարդիկ և ոչ իսկ աշխարհը, եթե դուք իսկապես վստահեք Ինձ և ձեր գործերը Իմ տնօրինությանը հանձնեք:
-
Օգնի՛ր մեզ, Աստվա՛ծ, փրկի՛չ մեր, քո անվան փառքի համար. Տե՛ր, հանուն քո անվան փրկի՛ր մեզ ու թողությո՛ւն տուր մեր մեղքերին։
-
ՌԴ-Արևմուտք գլոբալ հակամարտության մեջ նոր զարգացումներ են նկատվում: Գաղտնիք չէ, որ Կրեմլը կարողանում է մեղմել և շրջանցել պատժամիջոցները նաև մուսուլմանական այն պետությունների շնորհիվ, որոնք չեն միացել պատժամիջոցներին: Եվ Ղուրանի այրման դեպքն արդեն քաղաքական գործոն է դառնում Ռուսաստանի համար:
-
Գրողը չի կարող գրել մի բան, որին չի հավատում: Գրողը նույնիսկ, եթե շատ ուզենա, երբեք չի կարող խաբել ընթերցողին: Կարող են լինել գրողներ, ովքեր փորձել են իրենց ընթերցողին խաբել, բայց ընթերցողը միշտ դա զգում է և գիրքը կիսատ է թողնում:
-
Մեր ներկայի պարտությունների ֆոնին փորձ է արվում Սիրադեղյանին և Տեր-Պետրոսյանին ներկայացնել որպես ակունք իմաստության ու հեռատեսության։ Իբր, ժամանակը ցույց տվեց, թե նրանք ինչքան ճիշտ էին։ Իսկ իրականում հենց ժամանակը ապացուցեց, թե նրանք ինչքան սխալ ու մոլորյալ էին։