-
Մեսրոպ Մաշտոցի անվան Մատենադարանի սրահներից մեկում պահվում է աշխարհում ամենախոշոր հայերեն ձեռագիրը՝ Մշո Ճառընտիրը, որը ծնունդ է առել Երզնկայի Ավագ վանքում՝ 1200-1202 թթ.: Գրիչ Վարդան Կարնեցու և Ստեփանոս ծաղկողի աշխատասիրությամբ ստեղծված մագաղաթյա հսկան հայտնի է իր ճոխ, վառ ու ինքնատիպ լուսանցազարդերով, իսկ գլխազարդերը շքեղ գորգեր են հիշեցնում: Մշո Ճառընտիրի կենսագրությունը հար նման է մեր ժողովրդի ճակատագրին: Սրահի աշխատակցուհին այցելուներին ներկայացնում է, թե պատմության ընթացքում որքա՜ն փոթորիկներ են անցել նրա գլխով:
-
Հայագիտությունը ծանր կորուստ կրեց։ Կյանքից հեռացավ Մաշտոցյան Մատենադարանի գլխավոր ավանդապահ, Ձեռագրագիտության բաժնի վարիչ, պատմական գիտությունների դոկտոր, Գևորգյան հոգևոր ճեմարանի և Երևանի պետական համալսարանի դասախոս ԳԵՎՈՐԳ ՏԵՐ-ՎԱՐԴԱՆՅԱՆԸ։
-
Հայաստանյան իշխանությունները կրկնում են այն նույն սխալները, որոնք արել են դաշնակցական կառավարիչները 1918-20 թթ., երբ լսելով արևմտյան տերերի հրահանգները, անտեսեցին Ռուսաստանին և նրա առաջարկած օգնությունը։ Արդյունքում՝ Հայաստանից մնաց 9 հազար քառակուսի կիլոմետր, իսկ հայ ժողովրդի գլխին կրկին կախվեց ցեղասպանության վտանգը, և միայն հայ կոմունիստների շնորհիվ Հայաստանը փրկվեց անհետացման վտանգից։
-
Ամերիկան, որը, չնայած ամեն ինչին, դեռ հավակնում է լինել, այսպես կոչված, ժողովրդավարության հարցերով աշխարհի ուսուցիչը, այժմ երկրորդ փորձն է անում. աշակերտների տեսքով հավաքել մի շարք երկրներ՝ այնտեղ բարոյախրատական դասեր տալու համար:
-
1840-1842 և 1856-1860 թվականներին Անգլիայի գլխավորությամբ Չինաստանի դեմ իրականացվեց էքսպանսիոնիստական երկու պատերազմ, որոնք ստացան առաջին և երկրորդ «ափիոնային պատերազմ» անվանումը։
-
Հանգամանքների բերումով իշխանությունը վերցրած խառնամբոխը վերադարձել է 1920-ական թվականների կառավարության հոգեվիճակին։ Եթե այն ժամանակ ամբողջ հույսը Սևրի պայմանագիրն էր, ապա հիմա նույնպես փորձում են «միջազգային արդարադատության» վրա կառուցել իրենց քաղաքականությունը` նույն փոսն ընկնելու հեռանկարով։
-
«Եթե ճապոնացիները կարողացել են սակուրան, որը տեսակով բալենի է ծաղկելը ստանան, պտուղը չստանան, վստահամար նույնը մենք կարող ենք անել ծիրանենու հետ»։
-
Այնքան ճնշող ու հիասթափեցնող է Արցախի այսօրվա հրապարակային դիսկուրսը. ներկայացուցչական և ոչ-անձերը առաջկտրուկ խոսում են նյութապաշտական ու կից երևույթների մասին, սոցիալական արդարության հարցերն են առաջ մղում: Դրանք, անշուշտ, էական մտահոգություններ են, բայց արդյո՞ք ամենահրատապն են հիմա: Ձեզ չի՞ թվում, որ հանրածանոթ ձեռագիրը Հայաստանից սահուն կերպով փոխանցվել և հաջողությամբ կիրառվում է Արցախում, երբ ժողովրդի գլխին կախված է գոյութենական սպառնալիքը՝ չափազանց տեսանելի ու շոշափելի առարկայացմամբ: Անբարո փորձ է արվում մարդկանց ուշքը բևեռել ոչ գլխավորի վրա:
-
Ասում են` երևանյան ակումբներից մեկում խուլիգանություն և ծեծկռտուք է տեղի ունեցել ռազմական ոստիկանության բարձրաստիճան սպաների և ակումբի աշխատակիցների միջև, ինչի պատճառով 4-5 հոգի մարմնական վնասվածքներով տեղափոխվել են հիվանդանոց։
-
ՍԴ ներկայիս կազմն ընդամենը գործիք է այս իշխանության ձեռքին, որով փորձում են իրենց անձնական հարցերը լուծել, հակադրվելով մեր պետական և ազգային շահերին։
blank" class="zoomgraphics">.