-
Իմացա Ազգային ժողովում Նիկոլ Փաշինյանի երեկ արած հայտարարությունների մասին։
-
Թուրքիայի նախագահ Ռեջեփ Էրդողանը երկկողմ բանակցության ժամանակ պահանջել է, որ Հայաստանը պաշտոնապես ճանաչի ինչպես Թուրքիայի, այնպես էլ Ադրբեջանի սահմանները 1990թ․ դրությամբ։
-
Արձանագրենք. փաստորեն, դեֆակտո առկա, դեյուրե մոտ ապագայում ստորագրվող կապիտուլյացիայի հետ հանրության ծանրակշիռ մեծամասնությունն արդեն հաշտ է, պայքարելու այլևս կարիք չի տեսնում:
-
«Հավաստի աղբյուրը» ինքնախոստովանեց, որ հակառուսական հիստերիայի հրահրիչն ինքն է։ Ինքն է նաև Հայաստանը Ռուսաստան-Արևմուտք հակամարտության մեջ մանրադրամ դարձնողը։
-
Վարչապետի աթոռին նստածը շնորհավորում է ուսուցիչներին իրենց մասնագիտական տոնի կապակցությամբ և լիքը-լիքը դրական խոսքեր, բարեմաղթանքներ ուղղում նրանց:
-
Պիտի ենթադրել նաև, որ իրեն «հայ» կոչած ցեղախումբը «հնդեվրոպացիների» մեջ ամենազորեղներից է եղել, դարեր ձգվող կենսական դաժան պայքարից հաղթանակով է դուրս եկել և նվաճել իր նախահայրենիքում, իր սքանչելի հովիտներում ու նույնքան սքանչելի լեռներում մնալու իրավունքը:
-
Կա մեր բազմաթիվ մեղքերի ևս մի աղբյուր, որից առաջանում է մեր ջղայնությունն ու բորբոքվածությունը` դա մեր անհամբերությունն է:
-
Ձեռքս ոչ մի կերպ չէր գնում` անդրադառնալու ադրբեջանական զինուժի կողմից հայ ռազմագերիներին գազանաբար գնդակահարելու փաստին։
-
Ոչ ոք այդպես էլ չհասկացավ, թե ում էր ուղղված «Հայկական Ժամանակի»՝ Ադրբեջանի պահանջների մասին նյութը, բացի Լևոն Տեր-Պետրոսյսնից։ Բնականաբար, ամենասուրը հենց նա էլ արձագանքեց։
-
Կնոջ պանիկա չէ. կարծես թե թուրքը ուզում է մեզ Բյուզանդիայի օրը գցել, փորձն ունի, մեթոդներն էլ նույնն են: