-
Ինչ-ինչ խնդիրների պատճառով չեմ կարողանում իմ ընկերների և հարազատների կողքին լինել և նրանց հետ ֆիզիկապես մասնակցել քոչվորների և սրանց վարձկանների գարշահոտի տարածումը մեր Հայրենիքում կանխելու և կասեցնելու նպատակով կազմակերպվող հանրահավաքներին ու երթերին, բայց հոգով և մտքով ամեն պահ նրանց հետ եմ:
-
Տարօրինակ ու ծայրահեղական են էս եվրոպացիներն ու անգլոսաքսերը: Սրանց ղեկավարներն էլ են դիլետանտներ, սոցցանցային ակտիվիստներ ու ցուցադրական գործիչներ:
-
Այսպես եմ ասում, երբ տեսնում եմ առողջ ու կենարար խոսքիս վրա միանգամից «թռել» են տասը-քսան հոգի, ու բոլորն էլ՝ թունդ նատոյական տղամարդիկ:
-
Չգիտեմ, վա՞տ է, թե՞ լավ, բայց մենք շարունակում ենք դաստիարակել Եվրոպային։ Մենք դրանով ենք զբաղված, արդեն հարյուր քսանհինգ տարուց ավելի (ներկայումս արդեն՝ ավելի քան 230 տարի. հավելումը՝ թարգմանչի)։ Ոչ ոք մեզ որպես դաստիարակի չէր հրավիրել, ինքներս էինք մեզ նրանց վզին փաթաթել։ Չէ՞ որ մենք անգլոսաքս ենք։
-
Նիկոլը Հայաստանը դարձրել է «Ալֆրեդի սենյակ» ու այդ սենյակը լցրել նիկոլանթրոպներով:
Միատեսակ ու միանման, տարօրինակ ու ապազգայնացված, որկորային ու ոչ ասունային:
-
Հայաստանում բնականոն կյանքը խաթարված է, իշխանությունները մեռած-չթաղած են։
-
Անկլավների դիմաց մենք հանձնել ենք Արծվաշենը, հնին վերադառնալ չի կարելի։ ԽՍՀՄ-ի դեպքում անկլավներ կարող էին լինել, ինքնուրույն պետության դեպքում չի կարելի:
-
Կոռումպացված օլիգարխ Ջորջ Սորոսի փողերով ստեղծված «Բաց հասարակության հիմնադրամները»՝ Սորոսի հիմնադրամը, ամբողջ աշխարհում ցանում է պառակտման, քայքայման սերմեր, հասարակությունը բաժանում է փոքրամասնությունների և անհանդուրժողականություն է սերմանում իր իսկ կողմից բաժանված հանրային խմբերի միջև:
-
Որքա՜ն տհաճ, գրեթե անտանելի է զգացողությունը` «նա ինձ ատում է»։ Սեփական անզորության ինչպիսի՜ զգացում է համակում հոգիդ:
-
Ժամանակին տարօրինակ մի մարդ կար. նա կորցրել էր «գլխավորը»։ Նա շատ հարուստ էր և ուներ այնքան, որքան կկամենար ունենալ յուրաքանչյուր մարդ։ Համենայն դեպս, այդքան հարստության մեջ նա ինչ-որ բան, այնուամենայնիվ, չուներ։