-
Ըստ ժամանակակից մտածողության (ինչը մենք չենք կիսում)՝ պետությունն ինքը աշխատատեղեր չի ստեղծում, պետությունն ստեղծում է միջավայր, որտեղ մասնավորը կարողանում է գործ դնել, դառնալով գործատու, և իր նման մի խումբ մարդկանց նույնպես ապահովել աշխատանքով ու ապրուստի միջոցով։ Արդյո՞ք այդպիսի հեռանկարն իրական է։
-
ԱԺ-ում գործում է ինքնակոչ ու նաև ինքնագոհ պահեստային օրենսդիրների խմբակ, որ ասես տեղական նշանակության կորիզն է կառավարող առևտրաապրանքային բորսայի և ընդունակ է հեղինակելու ցանկացած ամենաանհեթեթ օրենսդրական նախաձեռնություն՝ վիրավորանք-հայհոյանքը դատապարտելու մասին օրենքից մինչև գործուղման հաշվետվություն-թեթիկի փոխարեն ամեն ամիս կայուն 250.000 դրամ պատգամավորին վճարելը (իմ կես տարվա կենսաթոշակի չափ):
-
Մեծ բարերարի կամոք է նորոգվել Ս․ Էջմիածնի Մայր տաճարը։ Դա ապացուցում են փաստաթղթերը, որոնք հրապարակում եմ ստորև։ Միայն մի բանի վրա կուզենայի ուշադրություն հրավիրել։
-
44-օրյա պատերազմի աղետալի հետևանքների պատասխանատուն և գլխավոր մեղավորն իշխանությունն է: Նույն իշխանությունը նույն իշխանության ներկայացուցիչների գլխավորությամբ ձևավորում է քննիչ հանձնաժողով և ասում է՝ եկեք մեր գլխավորությամբ որոշենք մեր պատասխանատվության կամ մեղավորության աստիճանը...
-
«Ազգային անվտանգություն» կուսակցության նախագահ, LIVEnews.am կայքի համակարգող ԳԱՌՆԻԿ ԻՍԱԳՈՒԼՅԱՆԻՆ առնչվող քրեական գործը շինծու է, սուտ մատնության հատկանիշներով նրան առաջադրված մեղադրանքը` անհիմն, ինչը ԶԼՄ-ներում փաստարկվել է դեռ անցյալ տարվանից: Այս ամենը վկայում է, որ Իսագուլյանի նկատմամբ քրեական հետապնդումն իրականում ընդամենը քաղաքական հետապնդում է, ընդ որում, վատ քողարկված:
-
բլեֆ են այն խոսակցությունները, թե, իբր, Թուրքիայից դրական ազդակներ են գալիս ու հայ–թուրքական հարաբերությունները կարգավորելու ներկա գործընթացն, իբր, առանց նախապայմանների է։
-
Նորից ու նորից՝ հազարերորդ անգամ տարբեր ու խորացված աղբյուրներից կարդում եմ Դավիթ Բեկի ու Մխիթար Սպարապետի պատմությունը, Սյունիքի ազատագրական պայքարը՝ ողջ ճշմարտությամբ, ոչ՝ սերոյական աղավաղված գունագեղը. ինչպես է ընկել Հալիձորի բերդը, ինչպես է սպանվել Մխիթարը:
-
Մենք, ինչպես ողջ աշխարհը, գտնվում ենք կորոնահամաճարակի ու դրա հետևանքների ազդեցության տակ։ Որքան կշարունակվի այս ընթացքը՝ միայն ենթադրություններ կարելի է անել։
-
Լազարյաններ, Մանթաշյանց, Արամյանց, Գյուլբենկյան, Նուբար Փաշա, Քելեկյան և այլք:
Սույն վեհաշուք անունները ողջ խորությամբ արդյոք ծանո՞թ են ներկա իշխանական խավիարասեր խավին և ընդդիմադիր դոնդողասեր դասին։
Խիստ կասկածում եմ։
-
ծնողին սովորաբար չեն դատում, նրան ընդունում են հարազատավարի, այնպիսին, ինչպիսին նա կա: