Այսպիսին էին Նիկոլահաճո վերնագրերը Նիկոլահաճո լրատվամիջոցներում։
Արդյո՞ք դրանք լրատվամիջոցներ են։
Ոչինչ, որ իրականությանը չհամապատասխանող վերնագրեր են տպել, որովհետև խոսքն ամենևին դիմումի մասին չէ։
Հենց որ Նիկոլ Փաշինյանը հերթական մտքի «փայլատակումն է» արտանետում եւ ասում, թե Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացին ինչ-որ բանի մատերիալ չէ, ՀՀ քաղաքացուն անմիջապես դարձնում են հենց այդ «մատերիալը»։
Երբ հայտարարվում էր, որ կորոնավիրուսային ճգնաժամը նաև նոր հնարավորությունների դաշտ է բացում, դրա մեջ ճշմարտություն կար, բայց գործնականում ոչինչ չարվեց։
Կես օր մտորելուց հետո «Կյանքի խոսք» աղանդն երեկ իբրև թե հերքեց իրենց իսկ շրջանակներից ստացած իմ այն տեղեկատվությունը, որ ցանկանում են դիմել Կառավարությանը` ոչ եկեղեցապատկան տաճարներում արարողություններ անելու թույլտվություն ստանալու համար։
Տուժել է միջուկային օբյեկտ, էլեկտրակայան և հիդրոկառույց՝ Իրանում խորհրդավոր պայթյուններ ու հրդեհներ են եղել: Միաժամանակ սրվում է միջազգային միջուկային համաձայնագրի վերաբերյալ վեճը՝ գրում է Ռանիախ Սալումը Der Spiegel-ում:
Պաստերի ինստիտուտի, Առողջապահության և բժշկական հետազոտությունների ազգային ինստիտուտի, Բուժօգնության Փարիզի վարչության և Փարիզի համալսարանի ներկայացուցիչները ներկայացրել են նախնական տվյալներ, որ, ցավոք, չեն համապատասխանում ցանկալիին:
Եթե խոցելի խմբերը, լինելով վտանգի առաջնագծում, ազատվում են բաց տարածքներում դիմակ կրելու պարտավորությունից, պակաս խոցելիներին ինչու՞ եք փռում ասֆալտին եւ անվերջ ակտավորում։
Արարատ Միրզոյանն արդարացի է համարում 132 պատգամավորներին 580 մլն դրամ պարգևավճար տալը: Ժողովրդին տուգանեք, թողեք մենակ իրենց ապրուստի միջոցները հայթայթելու մեջ, դուք պարգևատրվեք:
Եվրոպական արժեքներ բարձրագոչ անվան տակ, Աստծո և բնության կարգին անհարիր և հակառակ բազմաթիվ երևույթներ, որոնք Հայաստան ներմուծելու գետնաքարշ խոնարհություն են դրսևորում մեր իշխանությունների որոշ շերտեր՝ պատրաստակամություն հայտնելով դրանց վերաբերյալ զանազան կոնվենցիաների և համաձայնագրերի միանալու, դեմ են մեր ազգային արժեհամակարգին, մեր ժողովրդի ճնշող մեծամասնության կամքին:
Մի քանի օր առաջ աղանդավոր մի երիտասարդի հետ էի զրուցում։ Կյանքի խոսքից էր։ Բողոքում էր, ասում էր, որ «աղանդավորները Հայաստանում շատ են ու մարդիկ չեն տարբերակում աղանդը Ավետարանչական եկեղեցուց»։
Աշխարհաքաղաքական խաղի մեջ հզորի ու թույլի ամենահիմնական տարբերություններից մեկն այն է, որ հզորը առաջնորդվում է իրավիճակի ստեղծած օբյեկտիվ հնարավորություններով, իսկ թույլը՝ սուբյեկտիվ ցանկություններով, որոնք, որպես կանոն, հեռու են օբյեկտիվ իրականությունից։
Ավելին, հզորի կամ էլ թվացյալ հզորի վարքում սուբյեկտիվության ի հայտ գալը նշան է նրա թուլության, և, հակառակը, թույլի վարքում օբյեկտիվության ի հայտ գալը նշան է նրա ուժեղացման...