Թուրքիայում Հայոց ցեղասպանությունը ժխտելու արշավի շրջանակում «Թալեաթ փաշա» կոմիտեն ակցիա է սկսել «Ցեղասպանությունը միջազգային մի սուտ է» խորագրով: Ակցիան մեկնարկել է հունվարի 14-ին՝ ստորագրահավաքով:

Գյումրի քաղաքի ավագանին հունվարի 19-ին գումարել է արտահերթ նիստ՝ կապված հունվարի 12-ի և դրան հաջորդած օրերի իրադարձությունների հետ: Նիստը սկսել է մեկ րոպե լռությամբ: Ավագանու քննարկմանը ներկայացված էր օրակարգային մեկ հիմնական և ևս մեկ լրացուցիչ հարց:

Փոքրիկ Սերյոժա Ավետիսյանի մահվան լուրն ստանալով՝ երեկոյան տասնյակ քաղաքացիներ եկել էին մոմեր վառելու Ազատության հրապարակում, որտեղ մի քանի օր շարունակվում էր մոմավառությունը ի հիշատակ սպանված Ավետիսյանների, սակայն, տասնյակ ոստիկաններ պատ կազմած թույլ չէին տալիս մոմերը տեղադրել օպերային թատրոնի աստիճանահարթակին` պնդելով, թե դա իրավախախտում է:

Գյումրու քաղաքապետը ուղերձ է հղել Հայաստանի գլխավոր դատախազ Գևորգ Կոստանյանին՝ նշելով, որ նրանից Գյումրիում ակնկալում են միջնորդություն, որպեսզի հանցագործության նախաքննությունը հանձնվի հայ իրավապահ մարմիններին։

Գյումրու սպանդից մազապուրծ եղած վեցամսյա Սերյոժա Ավետիսյանը դարձել էր համազգային միասնության ու հոգածության խորհրդանիշ:

Չնախատեսված վայրերում կենցաղային և շինարարական աղբը թափելու դեպքերի հայտնաբերման ու կանխարգելման աշխատանքների մասով՝ այս տարվա աշխատանքային առաջին խորհրդակցության ժամանակ Երևանի քաղաքապետին զեկուցվել է, որ նախորդ շաբաթվա ընթացքում կազմվել է 71 վարչական արձանագրություն:

Այս օրերին Ռուսաստան գնացող հայ խոպանչիներն ավելի հաճախ են բախվում գործ գտնելու խնդրին, քան նախկինում, և պատճառն ամենևին էլ ՌԴ օրենսդրական նոր փոփոխությունները չեն։

Նա մեր բոլորի փոքրիկն էր։ Նրանով էինք ապրում այս օրերին։ Չենք հեկեկալու` նա գնաց միանալու իր ընտանիքին։

Փարիզում տեղի ունեցած ահաբեկչությունների շարքը, հայ տասնվեցամյա տղայի սպանությունը խոր անհանգստություն են առաջացրել ոչ միայն իր դռները մուսուլմանների առաջ լայնորեն բացած ողջ Եվրոպայի ու Ֆրանսիայի համար, այլև Մարսելում ապրող հայ համայնքի, որի տագնապները մեկտեղվել են և՛ այդ երիտասարդի, և՛ Գյումրիում տեղի ունեցած դեպքերի առիթով:

Լուսահոգի Արամայիս Սահակյանն ասում էր. «Բռնաբարել նշանակում է բռնությամբ բարիք գործել»: Այժմ, երբ մեր ազգանվեր, ժողովրդի համար քուն ու դադար կորցրած, անարծաթասեր, խելքի պալատ, ուսյալ ու կրթյալ Ազգային ժողովն ուզում է օրենքով «հարստացնել» մեր հացն հանապազօր, իսկ որոշ ձեռներեց անձինք, նվիրյալք էլ արդեն համապատասխան սարքավորումներ են գնել (ինչպես մամուլն է հաստատում), ակամայից հիշում եմ բանաստեղծի յուրօրինակ ստուգաբանությունը և միտք անում, թե դա որքա՜ն մոտիկ է մեր իրականությանը: