Կաբո Վերդե. փոքր ազգի մեծ հեքիաթը մունդիալում

Ֆուտբոլի աշխարհի առաջնություններն արժեքավոր են ոչ միայն ֆավորիտների փայլուն հաղթանակներով, այլև այն անսպասելի պատմություններով, որոնք կոտրում են կարծրատիպերը և ստիպում ամբողջ աշխարհին խոսել իրենց մասին։

Ընթացիկ մունդիալում այդպիսի ամենավառ և ոգևորիչ պատմություններից մեկն, անկասկած, Կաբո Վերդեի հավաքականինն էր։

Այս փոքրիկ կղզի-պետության թիմը ոչ միայն հասավ նոկաուտ փուլ՝ դառնալով պատմության ամենափոքր երկիրը, որը երբևէ հասել է այդ փուլին, այլև մինչև վերջին րոպեն հավասարը հավասարի պես մրցեց աշխարհի գործող չեմպիոն Արգենտինայի հետ։

Արդեն այն փաստը, որ Արգենտինան կարողացավ հաղթահարել Կաբո Վերդեի դիմադրությունը միայն լրացուցիչ ժամանակում՝ 3։2 հաշվով, խոսում է այս թիմի խաղի բացառիկ որակի մասին։ Կաբո Վերդեի ֆուտբոլիստները ցուցադրեցին կազմակերպվածություն, համարձակություն և տեխնիկական վարպետություն։ Նրանք երկու անգամ հավասարեցրին հաշիվը՝ Դերոյ Դուարտեի և Սիդնի Լոպես Կաբրալի հիանալի գոլերի շնորհիվ, իսկ դարպասապահ Վոզինյան ցուցադրեց բացառիկ խաղ, որը դեռ երկար կմնա մունդիալի հիշողության մեջ։ Լրացուցիչ ժամանակում Արգենտինան վերջապես կարողացավ առաջ անցնել, բայց Կաբո Վերդեի անզիջում պայքարը մնաց որպես այս առաջնության ամենատպավորիչ և ոգևորիչ էջերից մեկը։

Կաբո Վերդեի հաջողությունը, սակայն, չսահմանափակվեց միայն այս հանդիպմամբ։ Խմբային փուլում հավաքականը չկրեց ոչ մի պարտություն՝ երեք ոչ-ոքի գրանցելով, այդ թվում՝ Եվրոպայի գործող չեմպիոն Իսպանիայի հետ(0:0)։ Այս արդյունքը վկայում է, որ այս թիմի հաջողությունը պատահականություն չէր, այլ հետևողական աշխատանքի, գրագետ մարտավարության և անկոտրում թիմային ոգու արդյունք։

Այս ձեռքբերումն առավել տպավորիչ է դառնում, երբ հաշվի ենք առնում երկրի սահմանափակ հնարավորությունները։

Կաբո Վերդեն՝ պաշտոնապես Կաբո Վերդեի Հանրապետությունը, Ատլանտյան օվկիանոսում գտնվող կղզի-պետություն է՝ Արևմտյան Աֆրիկայի ափերից ընդամենը 500–620 կիլոմետր հեռավորության վրա։ Այն բաղկացած է տասը հրաբխային կղզիներից, ունի ընդամենը շուրջ 4033 քառակուսի կիլոմետր տարածք և մոտ 530 հազար բնակիչ։

Կաբո Վերդեի ճանապարհն այս մունդիալում ավարտվեց, բայց այն հեռացավ՝ վաստակելով միլիոնավոր երկրպագուների հարգանքն ու անսահման համակրանքը։ Երբ ընդամենը կես միլիոն բնակչություն ունեցող երկիրը մինչև վերջին րոպեն մրցում է աշխարհի գործող չեմպիոնի հետ և հասնում փլեյ-օֆֆ փուլ, դա լավ հիշեցում է, որ ֆուտբոլում հաղթում են ոչ միայն մեծ անուններն ու անսահման ռեսուրսները, այլև հավատը, կազմակերպված աշխատանքը և անկոտրում թիմային ոգին։

Հենց այդպիսի պատմություններն են աշխարհի առաջնությունը դարձնում ոչ միայն մեծ ֆուտբոլի, այլև մեծ երազանքների իսկական տոն։

Սուրեն Սուրենյանց

Հեղինակի նյութեր

• Իսրայելի որոշմամ մասին՝ առանց էմոցիաների
• Ֆուտբոլից անդին. քաղաքականությունը ներխուժել է աշխարհի առաջնություն
• Փաշինյանի վտանգավոր ինքնախաբեությունը
• Աննախադեպ հետընտրական ճգնաժամ․ յոթ ուժ՝ ընդդեմ պաշտոնական արդյունքների
• Փաշինյանը կորցնելու է իշխանությունը, սակայն Հայաստանը չպետք է կորցնի իր կայունությունը, անվտանգությունն ու զարգացման հեռանկարը
• Հունգարիան փակում է ավտորիտարիզմի դուռը, Հայաստանը՝ բացում
• Թշնամիների կարիք ունեցող իշխանություն. Օրուելի «1984»-ը՝ հայկական իրականությունում
• Փաշինյանի ավազակապետության հաստատումը
• Նոր քաղաքական ստատուս-քվո
• Walk հավելվածը՝ ՔՊ վարչական ռեսուրսի գործի՞ք
• Պարտվող իշխանությունը դիմելու է ցանկացած ստորության. պատրաստ պետք է լինենք ցանկացած սցենարի
• Իշխանության «հարամության» սցենարները
• Թևանյանի հայտարարությունից մինչև Վարդանյանի հնարավոր հանձնում․ նույն շղթայի օղակնե՞ր
• Ալիևի առաջ «չոքածը»՝ սեփական ժողովրդի դեմ ագրեսիվ
• «Սա միջամտություն չէ»․ Մակրոնի վտանգավոր ցինիզմը Երևանում
• ԵՄ օրակարգում չկա և չի կարող լինել Հայաստանի անդամակցության հարց
• Արայիկի քինախնդիր վախերը
• «Պրահա-2»՝ Երևանում
• Խաղաղության իմիտացիա․ ինչու՞ պաշտոնական Բաքուն չի մասնակցում Երևանի գագաթնաժողովին
• Ռազմագերիներին տուն վերադարձրեք

Մեկնաբանություններ