ՈՒկրաինայի նախագահ Վլադիմիր Զելենսկին բանակցությունների համար Մոսկվա չի մեկնում, քանի որ, ամենայն հավանականությամբ, պատրաստ չէ լուրջ երկխոսության կամ էլ չունի արևմտյան գործընկերների թույլտվությունը՝ ասել է ՌԴ ԱԳՆ հատուկ հանձնարարություններով դեսպան Մարատ Բերդիևը։ Ավելի վաղ ՌԴ ԱԳՆ ղեկավար Սերգեյ Լավրովը բանակցությունների նպատակով Զելենսկուն Մոսկվա հրավիրելը որակել էր որպես Ռուսաստանի կողմից բարի կամքի մեծ դրսևորում։               
 

Ցեղասպանությունից փրկված հայության ամենամեծ մասունքը

Ցեղասպանությունից փրկված հայության ամենամեծ մասունքը
25.09.2026 | 14:10

«Մշո ճառընտիր» (կամ «Մշո մագաղաթյա մատյան»), հայկական ձեռագրական մշակույթի ամենախոշոր, ամենահայտնի և դրամատիկ ճակատագիրն ունեցող հուշարձաններից մեկն է: Այն հսկայական չափերի մագաղաթյա ժողովածու է (տոնացույց-վարքաբանական հավաքածու):
1. Ընդհանուր տվյալներ և նկարագրություն
• Ստեղծման ժամանակն ու վայրը. Գրվել է 1200–1202 թվականներին Երզնկա գավառի Ավագ վանքում:
• Պատվիրատուն և հեղինակները. Պատվիրել է Աստվածատուր անունով մի հարուստ քաղաքացի: Գրիչն է Վարդան Կարնեցին, իսկ ծաղկողը (նկարազարդողը)՝ Ստեփանոսը:
• Ծավալը և չափսերը.
* Բնօրինակն ունեցել է 757 թերթ (1514 էջ):
* Յուրաքանչյուր թերթի չափսն է մոտավորապես 53.5 × 70.5 սմ:
* Ձեռագիրը կշռում էր շուրջ 27.5 կիլոգրամ:
* Մեկ ձեռագրի պատրաստման համար օգտագործվել է մոտ 600–700 հորթի կամ էրինջի մորթի (մագաղաթ):
• Բովանդակությունը. Պարունակում է ճառեր, վարքագրություններ, վկայաբանություններ, պատմական քաղվածքներ և տոնական քարոզներ, որոնք ընթերցվել են եկեղեցական տարվա տոների ժամանակ:
2. Պատմական ճակատագիրը և «Ոդիսականը»
«Մշո ճառընտիրի» պատմությունը լի է ողբերգական ու հերոսական դրվագներով.
• Գանձումն ու փրկագնումը (1204 թ.). Գրվելուց կարճ ժամանակ անց սելջուկ-թուրքերը սպանում են պատվիրատուին և հափշտակում ձեռագիրը: 1204 թվականին Մշո Առաքելոց վանքի միաբանները, ժողովրդի հանգանակած միջոցներով (4000 արծաթե դրամով), փրկագնում են այն և տեղափոխում Մուշ: Ձեռագիրն այնտեղ է պահվում ավելի քան 700 տարի, որտեղից էլ ստանում է իր անունը՝ «Մշո ճառընտիր»:
• Հայոց ցեղասպանությունը և փրկությունը (1915 թ.). Մեծ եղեռնի օրերին Առաքելոց վանքի տարածքից փախչող երկու հայ գաղթական կանայք վանքում գտնում են հսկայական ձեռագիրը: Քանի որ այն անհնար էր ամբողջությամբ տեղափոխել, նրանք ձեռագիրը բաժանում են երկու մասի.
* Առաջին մասը կանայք, իրենց մեջքին կրելով, սովի ու գաղթի ծանր պայմաններով հասցնում են Էջմիածին:
* Երկրորդ մասը թաղում են Էրզրումի (Կարին) ձորում՝ բակի տարածքում:
• Երկրորդ մասի գտնվելը. Հետագայում ռուսական բանակի հայ սպա Անդրեաս Ամիրխանյանը գտնում է թաղված մասը և տեղափոխում Թիֆլիս, որտեղից էլ այն նույնպես հասցվում է Էջմիածին:
3. Ներկայիս վիճակը
• Ձեռագրի հիմնական պահպանված մասը (601 թերթ) այժմ պահվում է Երևանի Մեսրոպ Մաշտոցի անվան Մատենադարանում (ձեռագիր № 7729):
• Ձեռագրից 17 թերթ պահվում է Վենետիկի Մխիթարյանների հավաքածուում, իսկ 1 թերթ՝ Վիեննայում:
• 19 թերթ մինչ օրս համարվում է կորած:
«Մշո ճառընտիրը» ոչ միայն հայկական միջնադարյան գրչության, մանրանկարչության և կազմարվեստի գլուխգործոց է, այլև հայ ժողովրդի գոյատևման, մշակութային ժառանգության հանդեպ անսահման նվիրումի և հերոսական փրկության խորհրդանիշ:

Հրայր ԿԱՄԵՆԴԱՏՅԱՆ
Դիտվել է՝ 3669

Մեկնաբանություններ