«Չնայած Հայաստանը սառեցրել է իր մասնակցությունը ՀԱՊԿ-ին և չի վճարում անդամավճարները, երկիրը դեռևս մնում է կազմակերպության լիիրավ անդամ։ Երևանին չենք թողնում մեր համագործակցությունից դուրս՝ գործընկերների համար պահպանելով միավորման շրջանակում մշակվող բոլոր որոշումներին միանալու հնարավորությունը, ինչը, ի վերջո, լիովին կհամապատասխաներ նրանց շահերին։ Ցավոք, հայկական կողմից ընդառաջ քայլեր չենք տեսնում»,- ասել է ՌԴ փոխարտգործնախարար Ալեքսանդր Պանկինը։               
 

Առանց պատերազմի

Առանց պատերազմի
29.09.2026 | 12:13

«Առանց պատերազմի էլ արդյունքը նույնն էր լինելու...»։ Մոտավորապես այսպես էր հիմնավորում Նիկոլ Փաշինյանն Արցախի կորուստը։ Մնում է զարմանալ Հայաստանի Հանրապետության վարչապետի վերաբերմունքի վրա, որով նա օրինաչափ էր համարում 44-օրյա պատերազմում զոհված շուրջ 5000 հայ երիտասարդների կորուստը։
Վարչապետի նմանատիպ մոտեցումն այսօր առավել քան արդիական է, երբ քննարկվում է այսպես կոչված «Թրամփի ուղին», կամ, ինչպես թուրքական կողմն է ձևակերպում՝ «Զանգեզուրի միջանցքը»։ Սա ոչ այլ ինչ է, եթե ոչ Սյունիքի աստիճանական հանձնում թուրքական աշխարհին։ Եթե Ադրբեջանն ու Թուրքիան անխոչընդոտ անցնելու են այդ ճանապարհով՝ առանց հայ մաքսավորի վերահսկողության, կամ, որ ավելի հստակ է Ալիևի ձևակերպմամբ՝ «առանց հայի երես տեսնելու...», ապա դա ի՞նչ է, եթե ոչ հայկական տարածքների փաստացի կորուստ։ Այն էլ՝ 43 կիլոմետր երկարությամբ և հսկայական լայնությամբ, որով անցնելու են ավտոճանապարհ, երկաթուղի, գազամուղ, նավթամուղ և այլ կապուղիներ։
Սակայն ո՞րն է այստեղ նորությունը։
Կարծես թե Նիկոլ Փաշինյանը ղարաբաղյան պատերազմից յուրօրինակ «դաս է քաղել»։ Շեշտելով, թե առանց պատերազմի էլ Արցախի ճակատագիրը նույնն էր լինելու՝ նա Սյունիքի հարցում կարծես թե որդեգրել է այլ մոտեցում։ Նախընտրելի է համարվում «Զանգեզուրի միջանցքը» Սյունիքով՝ կամովին, առանց պատերազմի Ադրբեջանին ու Թուրքիային տալը, քան պատերազմով ու մեծ զոհողությունների գնով դրան հասնելը։
Այս տրամաբանությամբ՝ և՛ «խաղաղություն» կլինի, և՛ նոր զոհեր չեն լինի։

Լևոն ՋԱՎԱԽՅԱՆ
Դիտվել է՝ 11725

Մեկնաբանություններ