Պաշտպանության նախարարությունում և գործադիր իշխանությունում տասնամյակների ծառայությունից հետո այսօր դադարեցնում եմ իմ պաշտոնավարումը պետական համակարգում:
Խոր ցավ ապրեցի՝ լսելով Արցախի հերոս, 1992-1996-ին ԼՂՀ Գերագույն խորհրդի պատգամավոր, ԵԿՄ նախկին նախագահ, գեներալ-լեյտենանտ Մանվել Գրիգորյանի մահվան բոթը:
Մինչ ՀՀ գրեթե բոլոր դատարանները Դավիթ Սանասարյանին մեղադրում են տարատեսակ մեղքերի մեջ, վերջինս ՊՎԾ (պետական վերահսկողական ծառայություն) կայքում ներկայանալով որպես այդ կառույցի ղեկավար (2 տարի փաստացի չհաճախելով աշխատանքի) դեռևս բացատրում է «սիրելի քաղաքացիներին», թե որոնք են «իրավական պետության կայացման անհրաժեշտ պայմանները»:
Խոր ցավով տեղեկացա ԵԿՄ նախկին նախագահ, Արցախի հերոս, գեներալ-լեյտենանտ Մանվել Գրիգորյանի մահվան մասին, ում անունը, ինչպես իմ բազմաթիվ մարտական ընկերների անունները, անխզելիորեն կապված է Արցախյան ազատամարտի հերոսական բազում դրվագների, Արցախի սուրբ հողի ազատագրման եւ պաշտպանության հետ:
Առողջապահության նախարարի անտարբերության, դատարանի կրավորական պահվածքի պատճառով, չստանալով արտերկրում համապատասխան բուժում, մահացել է Արցախի հերոս, գեներալ Մանվել Գրիգորյանը։
Մենք պարտվել ենք ոչ թե Ալիևին, ոչ թե Թուրքիային, ոչ թե մոջահեդներին, մենք պարտվել ենք մեր միջի ստորաքարշությանը, ստրկամտությանը, չարությանը, նախանձին ու մեծամտությանը: Մենք նախ մեզ ենք պարտվել, հետո՝ թշնամուն:
ՀՀ ներքաղաքական իրավիճակը ժամ առ ժամ ավելի է խճճվում ու լարվում։ Ավելի ու ավելի են մեծանում վարչապետի հրաժարականը պահանջող շրջանակները‚ սակայն Նիկոլ Փաշինյանը բնավ էլ մտադիր չէ հեռանալ պաշտոնից։
Նայելով վերջին օրերին Ադրբեջանում տեղի ունեցող գործընթացներին ու հատկապես հետևելով առաջ եկած խնդիրներին Ադրբեջանի իշխանությունների արձագանքին, ևս մեկ անգամ վերահաստատվում է այն, ինչ հայտնի է մասնագետներիս։ Բանաձևեմ դա այսպես. ի դեմս ժամանակակից Ադրբեջանի՝ գործ ունենք մի կողմից բավական արդյունավետ աշխատող և կայուն բռնապետական համակարգի հետ, իսկ մյուս կողմից էլ՝ խիստ ճգնաժամային, խոցելի ու բազմաթիվ հարցերում ինքնուրույն գործելու հնարավորություններից զուրկ պետական համակարգի հետ...