Իսահակյանի կանխատեսումը

Ամառ էր։

Ավետիք Իսահակյանը հանգստանում էր Ծաղկաձորում։

Երեկոյան՝ խարույկի շուրջ հավաքված պիոներները երգում ու ասմունքում էին։

Հավաքին ներկա էր նաև Օֆելյա Համբարձումյանը:

Վարպետը, լսելով երիտասարդ Օֆելյա Համբարձումյանի երգի ձայնը, մոտենում է, համբուրում նրա ճակատը` կանխատեսելով ապագան.

«Աղջի՛կս, դու մեծ երգչուհի ես դառնալու. հուզեցիր հոգիս»:

Տասնյակ տարիներ անց, երբ Իսահակյանը հիվանդ էր, իսկ բժիշկներն արգելում էին նրան անկողնուց վեր կենալ, հանկարծ ռադիոն հայտարարում է, որ շուտով ելույթ է ունենալու Օֆելյա Համբարձումյանը:

Իսահակյանը շտապ ձայն է տալիս հարսին.

-Բելլա՛, շորերս բե՛ր, պիտի հագնվեմ:

Հարսը հակառակվում է.

-Ա՜խր, հայրի՛կ, քեզ չի կարելի վեր կենալ:

Իսահակյանը բարկանում է.

-Բելլա, չե՞ս հասկանում , Օֆելյա Համբարձումյանի պես երգչուհուն պառկած չպիտի լսես…

Իսահակյանը հագնվում է, նստում իր աշխատանքային սեղանի դիմաց ու մինչև վերջ լսում է համերգը:

Հարսը հիշում է, որ համերգի ավարտին Իսահակյանը հուզվել է, արտասվել…

Ավետիք Իսահակյանի՝ իրական հիմքի վրա գրված «Սիրեցի յարս տարան» հայտնի բանաստեղծության առաջին կատարողը եղել է

Օֆելյա Համբարձումյանը։

Ջուլիետա ԿԱՐԱՊԵՏՅԱՆ

Մեկնաբանություններ