Գյումրու ռուսական ռազմաբազան վաղն էլ չի լինի Հայաստանում, եթե Երևանը շահագրգռված չէ դրա ներկայությամբ՝ Բիշքեկում լրագրողների հետ զրույցում հայտարարել է Ռուսաստանի նախագահ Վլադիմիր Պուտինը։ «Բայց արդյո՞ք Հայաստանը պատրաստ է դրան։ Խնդրեմ, մենք ոչ ոքի ոչինչ չենք պարտադրելու։ Իսկ եթե հայ ժողովուրդը ցանկանում է, որ նրանց կողքին ռուսական ռազմական որևէ թև լինի, ապա մենք կմնանք, կաշխատենք ու կհամագործակցենք»,- հավելել է Պուտինը։               
 

Երբ վառոդի նոր տակառները հասցվեն, ամեն ինչ կրկին կպայթի շատ ավելի մեծ ուժգնությամբ

Երբ վառոդի նոր տակառները հասցվեն, ամեն ինչ կրկին կպայթի շատ ավելի մեծ ուժգնությամբ
30.08.2026 | 18:13

Ամերիկյան մամուլը նոր վարկածներ է հրապարակում ԿՀՎ տնօրեն Ռեդքլիֆի և Վատիկանի միջազգային հարցերով քարտուղար Փոլ Ռիչարդ Գալագերի՝ Մոսկվա կատարած անսպասելի այցի վերաբերյալ։ Երկու օր առաջ «Նյու Յորք Թայմս»-ը հոդված էր հրապարակել, որտեղ պնդվում էր, որ Ռեդքլիֆը և Գալագերը մեկնել էին Մոսկվա՝ համոզելու Ռուսաստանին զինադադար կնքել։ Հավանաբար, այս քայլը ձեռնարկվել էր՝ հաշվի առնելով ռազմաճակատում ստեղծված բարդ իրավիճակը։

ՌԴ արտաքին գործերի նախարար Սերգեյ Լավրովը հայտարարել է, որ արևմտյան գործընկերների նկատմամբ վստահության վարկը սպառվել է, և Մոսկվայի գործողությունները ելնելու են իրական իրավիճակից։ Հաշվի առնելով Մինսկի պայմանավորվածությունների ճակատագիրը, էլ չխոսելով խաղաղ լուծում գտնելու բազմաթիվ այլ փորձերի մասին, այս դիրքորոշումը կարելի է հասկանալ։ Ինչպես հենց Մերկելն է խոստովանել՝ Արևմուտքը այդ պայմանավորվածությունները կնքել էր ժամանակ շահելու և Ուկրաինան զինելու նպատակով։

Վերջին տարիների փորձը հաշվի առնելով՝ դժվար չէ կանխատեսել, թե ինչի համար կօգտագործվի հաջորդ զինադադարը։ Հակամարտության արմատական պատճառները չլուծած զինադադարը երկու կողմերին էլ ժամանակավոր դադար կտա, որից հետո անմիջապես կսկսվեն վերառազմականացումը, լայնածավալ վերազինումը, նոր ռազմական տեխնոլոգիաների փոխանցումը, ռազմաբազաների ստեղծումը և տարածաշրջանի վերածումը Եվրոպայի ամենամեծ ռազմական հրապարակի։ Եվ երբ վառոդի նոր տակառները հասցվեն, ամեն ինչ կրկին կպայթի՝ շատ ավելի մեծ ուժգնությամբ։

Ցավոք, միջազգային համակարգի կարգավորման տարրական կանոններն ընդունելու քաղաքական գործիչների չցանկանալը շարունակում է խլել հարյուր հազարավոր երիտասարդների կյանքեր և հանգեցնել ուկրաինացիների ու ռուսների շարունակվող ողբերգությանը։ Դիվանագիտության ձախողումը նշանակում է, որ հակամարտությունը գնում է ռազմական լուծման՝ «մեծ արյան գնով» լուծման ճանապարհով։

1888 թվականին Բիսմարկը կանխատեսել էր. «Մի օր Եվրոպայի մեծ պատերազմը կբռնկվի Բալկաններում տեղի ունեցած որևէ անիծյալ հիմարության պատճառով»։ Նա զարմանալի ճշգրտությամբ կանխատեսեց Առաջին համաշխարհային պատերազմի սկիզբը։ 130 տարի անց նույն անիծյալ հիմարությունները կատարվում են հարևան տարածաշրջանում և արդեն գրեթե հանգեցրել են նույն արդյունքին։

Արթուր Խաչիկյան

Դիտվել է՝ 6734

Մեկնաբանություններ