«Անթվանք» թոթովանք, որ չի բխում Հայաստանի շահերից

Այն, ինչն անհնարին էր թվում ընդամենը ութ տարի առաջ, այսօր դարձել է ակնհայտ: Հայաստանի անունից հանդես գալու արտոնագիր է տրվել օտարահպատակ մի խումբ վարձկանների, որոնք չեն էլ թաքցնում արդեն իրենց քաղաքական ծագումնաբանությունը:

Անհնարինն առավել ակնհայտ դարձավ, երբ «հայտնաբերեցինք», որ նույն վարձկանի հոգեբանությամբ է շարժվում հանրության զգալի մի հատված, որի անունից էլ ինքնահռչակվել ու Հայաստան երկիր են «ղեկավարում» դրածոները: Ընդ որում, «ղեկավարում» են ճիշտ այնպես, ինչպես կղեկավարեր դրկից երկրների քաղաքացիություն ունեցող ոմն Փաշօղլի կամ Նիկոլզադե:

Անհնարինը ակնհայտ դարձրած վերջին ցցուն վկայությունն էլ հրեաների «ճանաչած» Հայոց ցեղասպանությունն էր: Անկարան ու Բաքուն «եղբայրական բռունցք» ճոճեցին Թել Ավիվի ուղղությամբ, սրանց հայախոս «քարդաշն» էլ պատրաստակամորեն իր «փափլիկ թաթիկը» միացրեց բռունցքին:

«Արձագանքի կարիք չենք տեսնում, որովհետև Հայոց ցեղասպանության զենքայնացման թեմայի մեջ չմտնելը բխում է Հայաստանի շահերից»:

Ահա այսպիսի «անթվանք» թոթովանք, որ նույնիսկ օղլի-զադեները կամաչեին հնչեցնել, եթե հայերի անունից բացեիբաց արտահայտվելու իրավունք վերապահվեր:

Մի պահ վերացարկվենք մեր խղճուկ իրականությունից և փորձենք պատկերացնել, թե ինչ արձագանքի «կարիք կտեսներ» Հայաստանը ներկայացնող անձը, եթե արժանապատիվ հայության քվեով ընտրված վարչապետ լիներ:

Ամենայն հավանականությամբ, չէր շտապի երախտագիտություն հայտնել Իսրայելի կառավարությանը, այլ դիվանագիտորեն «թայմ աութ» կվերցներ, քանի դեռ աշխարհաքաղաքական պղտոր ջրերը լիովիվ չեն հստակվել, և չի ավարտվել մեծ շնաձկների որսը փոքր ձկների վտառում:

Կհայտարարեր, որ Իսրայելի կառավարության՝ Հայոց ցեղասպանությունը միաձայն ճանաչելու որոշումն այս երկրի կողմից պաշտոնական ճանաչում չի նշանակում դեռ, վերջին խոսքի իրավունքը խորհրդարանինն է, օրենքը վավերացնողն էլ՝ նախագահը:

Այ, կավարտվեն այս ընթացակարգերը, այն ժամանակ էլ պարզ կլինի՝ ճանաչե՞ց Իսրայելը Օսմանյան կայսրության իրագործած Ցեղասպանությունը, թե՞ չճանաչեց:

Այս իրողությունները հաշվի առնելով էլ կձևակերպվեր պաշտոնական Երևանի դիրքորոշումն ու պատասխան արձագանքը:

Հաշվի կառնվեր և այն, որ Կնեսետը շտապելու մտադրություն չունի: Երկու շաբաթից արձակուրդ է մեկնում, մինչև հետ գա արձակուրդից, աշուն կլինի, հոկտեմբերին էլ նոր խորհրդարանական ընտրություններ են, հետո՝ նոր կառավարություն կձևավորվի:

Մի խոսքով, բռավո հրեաներին, լավ ժամանակ ընտրեցին՝ տարածաշրջանային հերթական առևտուրը թուրքերի հետ վերջնական տեսքի բերելու համար: Հայոց ցեղասպանության բազմաչարչար հարցն էլ հաջող գործարքի բավականին ծանրակշիռ կռվան է:

Վերացարկվելը՝ վերացարկվեցինք, բայց դրանից ոչինչ չփոխվեց: Եվ ինչպե՞ս պիտի փոխվեր, եթե պաշտոնական Երևանը, ցավոք, վաղուց սեփական դիրքորոշում չունի: Փոխարենը, Հայաստանի համար վճռորոշ հարցերը «չզենքայնացնելու» ողորմելի մարտավարություն է որդեգրել ու առանց վարանելու երկիրը գլորում է դեպի «խաղաղ հանգրվան»:

Մե՞նք ինչ ենք անում՝ ակնհայտը անհնարին դարձնելու համար: Ընդվզում ենք: Գրելո՛վ: Առայժմ գրելը չեն հայտարարել «թեման զենքայնացնող» վտանգավոր զբաղմունք: Չնայած, սրանցից ամեն ինչ սպասելի է: Հրաման իջավ «վերին դռնից»՝ դա էլ կանեն:

Լիլի Մարտոյան

Հեղինակի նյութեր

• Հայկական դիվանագիտությունն ու պաշտոնական Երևանի «խորհրդավոր» լռությունը
• Կրկնակի բլեֆ
• Հրեական «ջոկեր»՝ իսրայելաթուրքական «պոկերում»
• Ձգեք գոտիներդ, մինչև ֆոն դեր Լայենը գա, ցամաքած առուն էլ ջուր բերի՝ եվրոյի տեսքով
• Վիշապաքաղ Վահագնը ու «Պատերազմի եռագլուխ կուսակցությունը»
• Էս շոգ-կրակին ո՞վ հավես ունի փողոց-մողոց դուրս գա, բողոք-մողոք անի
• Թույլ նյարդեր ունեցողները լքեն ստադիոնը
• Պատգամավոր դարձած պայմանական Պողոսն ու երդման նոր տեքստը
• Էդ խելքով ե՞ք դուրս եկել էս քաղաքական վամպիրների դեմ
• Հինգ տարի առաջ, հինգ տարի հետո
• «Ո՞րն է հոգեպես ավելի ազնիվ»
• Ոչ միայն կնկա խելք, այլև կնոջ հոգեկերտվածք ունեցող ազգ ենք
• Պանիկափաշինովսկին՝ մեր ժամանակի «հերոս»
• Պաշտպանենք մեզ հոգով ծերերից
• Հակառուսական «վելոտրեկի խիզախ բայկերները»
• «Կարող ա՞ տրամվայ եմ նստել»
• «Խելառ խոտի» վնասները
• Երբ ղասաբն է կարգվում վիրաբույժ
• Ստախոսության մարաթոն և «սակրավորներ»
• Հիմարության կանխավարկած

Մեկնաբանություններ