Դավաճանության ձեր մասնաբաժինն ունեք

Աշխարհի երեսին կա՞ ավելի մեծ ոճրագործություն, քան պատերազմող երկրի ղեկավարի կողմից, պատերազմը դեռ չավարտված, մեն-մենակ, գաղտագողի, բոլորից թաքուն երկիր ծախելը: Չկա՛: ՈՒ բոլորդ էլ համոզված եք, որ չկա: Եվ համոզված լինելով հանդերձ, ոմանք էս ոճրագործի փաստաբանն են դարձել հիմա ու մեղմացուցիչ դեպք հանցանացներ են որոնում: Դուք ինչ է, լրի՞վ եք ապուշացել, թե՞ ինքներդ ձեզ եք փորձում արդարացնել, որ երկուսուկես տարի սիրահոժար դեմ եք տվել ականջներդ, որ լապշա կախեն: Ոչ մի կերպ չեք ուզում ընդունել խաբված ու դավաճանված լինելու իրողությունը, որովհետև չխաբված ու չդավաճանված լինելն ավելի սփոփիչ է, ավելի ձեռնտու է, ավելի ապահով է: Որովհետև, եթե ընդունեք, ստիպված եք լինելու համակերպվել նաև այն ծանր փաստի հետ, որ ուղիղ երկուսուկես տարի գովերգել եք դավաճանին և ուրեմն ինքներդ էլ դավաճանության ձեր մասնաբաժինն ունեք: Սա՛ է: ՈՒրիշ պատճառ չունի ոճրագործին արդարացնելը:

Ձեզ գրող ու մտավորական համարող ողբասացներ:

Զօրուգիշեր զինվորի համար «արցունք թափող», հող հանձնողին հողին հանձնող արհեստավարժ «դագաղագործներ», որ արդեն լծվել եք ԶԻՆՎՈՐ ու ՀՈՂ անարգողին գիլյոտինից փրկելու գործին:

Դուք բոլորդ նիկոլ եք:

12. 10. 2020

Լիլի Մարտոյան

Մեկնաբանություններ