Հանգչող պատրույգը երբեք չես մարում, Խոնարհված ճյուղը երբեք չես ջարդում. Անցնում ես ընկած աղախնիդ կողքով, Շշնջում կրկին մեղմիվ ու սիրով. Վե՛ր կաց ու կանգնի՛ր, դուստր Սիոնի` Փրկության լույսի ճաշակման համար:
Աշխարհաքաղաքականության ընթացիկ պրակտիկան ցույց է տալիս, որ աշխարհը գնում է հզորների շուրջը ազդեցության զոնաների կառուցման ուղղությամբ, մի բան, որի հաջողությունը պետք է հիմնված լինի ուժային հիերարխիաների ներսում և դրսում գործող օրինաչափությունների վրա...