Ների՛ր ինձ, Համո Սահակիչ

Ների՛ր, այս նմանակման համար, Համո Սահակիչ,

Քո Երկնային բարձունքից, բա՞յց…

ՈՒՍԱՊԱՐԿ ԱՍԵԼԻՍ…

ՈՒսապարկ ասելիս այտերս սմքում են,

ՈՒսապարկ ասելիս ուղեղս մթնում է.

Գիտե՛մ, ինչու է այդպես:

ՈՒսապարկ ասելիս շրթունքս կապտում է,

ՈՒսապարկ ասելիս հասակս կարճվում է,

Գիտե՛մ, ինչու է այդպես:

ՈՒսապարկ ասելիս իմ սիրտը խառնում է,

ՈՒսապարկ ասելիս արյունս եռում է,

Գիտե՛մ, ինչու է այդպես:

ՈՒսապարկ ասելիս երկիրս մեռնում է,

ՈՒսապարկ ասելիս ապագան կորչում է

Բայց ես կամ, կլինեմ հավերժ...

Դավիթ ՍԱՐԳՍՅԱՆ

Մեկնաբանություններ