Երեկ վարչապետ Սերժ Սարգսյանը կառավարության, որի անդամների կեսից ավելին դեռ պաշտոնակատար է, առաջին նիստն անցկացրեց` օրակարգում 20 հարց ունենալով: Նիստը սկսվեց ոչ թե 11-ին, այլ 17-ին: Դրսում անձրև էր, ու աղմկում էին ցուցարարները:
Ընդդիմությունը շարունակում է փողոցային պայքարը, իշխանությունը որդեգրել է չտեսնելու, չնկատելու, չարձագանքելու քաղաքականությունը, և ցուցարարները մնացել են ոստիկանների «հույսին»:
Նախորդ շաբաթվա վերջին ԱՄՆ-ի նախագահը Սիրիան հրթիռակոծելու հրաման տվեց: Ավիահարվածից հետո Դոնալդ Թրամփը հայտարարեց, որ բոլոր հրթիռները խոցել են նախատեսված թիրախները և դրանք շատ «գեղեցիկ հարվածներ» էին:
Արդեն մի քանի օր է` Հայաստանի ընդդիմադիր ուժերը Նիկոլ Փաշինյանի գլխավորությամբ, ակցիաներ, երթեր, հանրահավաքներ են անում, որպեսզի Սերժ Սարգսյանը չառաջադրվի վարչապետ:
Այս շաբաթ Հայաստանի Ազգային ժողովը վավերացրեց Եվրամիության հետ համապարփակ և ընդլայնված համագործակցության համաձայնագիրը: Այն ընդունվեց միաձայն՝ 95 կողմ, դեմ ու ձեռնպահ չկար: Այս ծավալուն փաստաթղթի մասին շատ է խոսվել, այն համարվել է պատմական ու շրջադարձային, սակայն ամրագրված դրույթներն ու պահանջները մեր իրականությունում միս ու արյուն կստանա՞ն, թե՞ ոչ: «Ծառուկյան» խմբակցության անդամ ՆԱԻՐԱ ԶՈՀՐԱԲՅԱՆԻ հետ զրուցեցինք այս թեմայի շուրջ:
Այն, որ Հայաստանում ցանկացած ոլորտում կառավարումն ու զարգացումը պայմանավորված են անձերով, գաղտնիք չէ, ու սա է, թերևս, պատճառը, որ մեզանում անհատներն ավելի որոշիչ են, քան համակարգը։
Հինգշաբթի օրը Պապի հետ միասին մասնակցեցինք Վատիկանում Սուրբ Գրիգոր Նարեկացու արձանի բացմանը, ով հռչակվել է Տիեզերական եկեղեցու վարդապետ՝ որպես հայ ժողովրդի կողմից քրիստոնեական արժեքների պահպանությանն ուղղված ջանքերի ճանաչում:
«Չնայած Հայաստանում կառավարման մոդելի փոփոխություն եղավ, ունենք արդեն նոր նախագահ, շուտով խորհրդարանը նաև վարչապետ կընտրի, սակայն ոչ մի էական բան մեր երկրում չի փոխվի, քանի դեռ մի քանի շատ կարևոր քայլ չենք արել»: Այսօրվա իրավիճակին այսպիսի գնահատական տվեց հասարակական-քաղաքական գործիչ ԱՇՈՏ ՄԱՆՈՒՉԱՐՅԱՆԸ:
Աշխարհն անցած գիշեր, ինչպես ասում են, շունչը պահած, սպասում էր ԱՄՆ-ի նախագահ Դոնալդ Թրամփի կողմից Իրանին տրված վերջնագրի ժամկետի լրանալուն, որից հետո սպասվում էին ԱՄՆ-ի և Իսրայելի զանգվածային ավիահարվածներն Իրանի բոլոր էլեկտրակայաններին (ներառյալ՝ Բուշերի ԱԷԿ-ին) և կամուրջներին, ինչպես նաև Իրանի հարձակումն ԱՄՆ-ի և Իսրայելի կողմից օգտագործվող ցանկացած ենթակառուցվածքի վրա, հարվածներն Իսրայելի էլեկտրակայաններին, Դիմոնում միջուկային հետազոտությունների կենտրոնին, հնարավոր է նույնիսկ՝ ԱՄԷ-ում գտնվող ԱԷԿ-ին...