Չինաստանում մինչ այսօր մահապատիժը, որպես պատժի միջոց, գոյություն ունի. դրա հետ կապված մի կարևոր դետալ կա (այդպես է նաև Իրանում)։
Եվ ուրեմն, մահապատիժն իրականացնելուց հետո, պետությունը գնդակահարված անձի ընտանիքին, բացի օգտագործված գնդակի պարկուճը, ուղարկում է նաև հաշվեհամար, որտեղ նշված է լինում տվյալ գնդակի գումարը, և գնդակահարվածի ընտանիքը պարտավոր է պետությանը վերադարձնել, ավելի ճիշտ, կոմպենսացնել պետության ծախսած գումարը։
Ի դեպ, քչերը գիտեն, որ էդ գաղափարի հեղինակը Անաստաս Իվանովիչն է եղել՝ Միկոյանը, ով Մաո Ձեդունի մերձավորն էր ու հիմք է դրել «չինական կոմունիզմ» ասվածին։
Ասել է թե՝ պետությունը հովվին քիչ է վճարում, ուսուցչին քիչ է վճարում, բժշկին քիչ է վճարում, գնդակահարվածի ընտանիքից գնդակի գումարը հետ է գանձում, որ էդ երկիրը դարձնի իր սրտի Չինաստանը։
Հ․Գ․ Պարկուճի գումարի հետգանձման մեխանիզմը գործում էր նաև ԽՍՀՄ-ում. 1984 թվականին գումարը կազմում էր 67 կոպեկ։
Արմեն Հովասափյան